«ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ: ΑΝ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ, ΧΑΘΗΚΑΜΕ»

Καθώς ξεφύλλιζα το αγαπημένο μου βιβλίο, το μάτι μου έπεσε σε ένα ρητό “Εάν αγαπάς πραγματικά την φύση, μόνο τότε θα βρεις και θα νιώσεις την ομορφιά γύρω σου. Αλήθεια πόσοι από εμάς εκτιμούμε την ομορφιά της φύσης και τα αγαθά που μας προσφέρει; Ας σταθούμε λίγο και ας αναλογιστούμε… Μήπως, όλα αυτά τα δεινά των τελευταίων χρόνων είναι συνέπειες της μη υγιούς μας σχέσης με την φύση; Το ερώτημα που τίθεται είναι: Ποιες είναι οι αιτίες της υποβάθμισης του περιβάλλοντος και τι μπορούμε να κάνουμε για να αναστρέψουμε την κατάσταση;

Εδώ και δεκαετίες φαινόμενα όπως εκτεταμένες πλημμύρες, πυρκαγιές, αύξηση της θερμοκρασίας, εξαφάνιση ειδών έχουν αρχίσει να αυξάνονται με αμείωτο ρυθμό θέτοντας σε κίνδυνο ακόμα περισσότερες ζωές εμβίων όντων. Σήμερα περισσότερο από ποτέ έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο. Από τον σεβασμό μας προς την φύση ως την απόλυτη ασέβεια. Γιατί συμβαίνει όλο αυτό; Τα αίτια θα τα αναζητήσει κανείς, αν αναλογιστεί τον σύγχρονο τρόπο ζωής σε συνδυασμό με την αύξηση του πληθυσμού. Ο άνθρωπος γεμάτος άγχος και ανήμπορος να δεχτεί τα αγαθά της φύσης γίνεται ολοένα και πιο αχάριστος. Επιπρόσθετα, η ανάπτυξη της τεχνολογίας και των εργοστασίων έχει οδηγήσει στην υπερκατανάλωση και στην απληστία του ανθρώπου. Σημαντικό ρόλο παίζει επίσης και η μη σωστή ενημέρωση και πληροφόρηση από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σχετικά με τις συνέπειες που έχει η ανθρώπινη παρέμβαση στην φύση.

Ας σταματήσουμε τον χρόνο. Τώρα. Να πάρουμε την ζωή στα χέρια μας. Ο καθένας μας ατομικά. Και ύστερα όλοι μαζί οφείλουμε να προσπαθήσουμε για την βελτίωση της κατάστασης. Δεν γίνεται να αφήνουμε μέρα με την ημέρα να καταστρέφονται και άλλες εκτάσεις γης και να εξαφανίζονται και άλλα είδη. Αλήθεια πόση αναισθησία μας διακατέχει εμάς τους ανθρώπους; Όσο και αν διατυμπανίζουμε ότι αγαπάμε πρωτίστως τον εαυτό μας, έπειτα τον συνάνθρωπο ή την φύση, τα ζώα… Στην πράξη αποδεικνύεται το αντίθετο. Γιατί άραγε; Μήπως, όλα ξεκινούν από εμάς τους ίδιους;

Εύχομαι να σταματούσε ο χρόνος εδώ. Στο τώρα. Τώρα είναι η πιο κατάλληλη στιγμή από ποτέ να αλλάξουμε την κατάσταση. Οφείλουμε να καταλάβουμε την σοβαρότητα της κατάστασης και να μην υπεκφεύγουμε. Οι δράσεις πρέπει να είναι τόσο συλλογικές όσο και ατομικές. Ξεκινώντας ο καθένας μας ατομικά, θα μπορούσαμε για αρχή να αναθεωρήσουμε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε την κατάσταση. Ίσως μονάχα τότε να αλλάξουν πολλά…Σε αυτό μπορεί να συμβάλλει ο εκπαιδευτικός θεσμός και η ορθή λειτουργία του. Μέσω των μαθημάτων της γλώσσας, της λογοτεχνίας μπορούν τα παιδιά να ενημερωθούν για το περιβαλλοντικό πρόβλημα αλλά και να προταθούν λύσεις για την αντιμετώπιση του. Επίσης, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μπορούν να ενημερώσουν και αυτά με την σειρά τους για το περιβαλλοντικό πρόβλημα. Σε ατομικό επίπεδο, σημαντικό ρόλο έχει η οικογένεια. Οι γονείς οφείλουν με την σειρά τους μέσα από τον διάλογο αλλά και τις πράξεις τους να εμφυσήσουν στα παιδιά συνήθειες που θα βοηθήσουν στην βελτίωση της σχέσης τους με την φύση.

Ας γυρίσουμε λίγο πίσω στον χρόνο. Εκεί που ο άνθρωπος είχε αρμονική σχέση με την φύση, όπως θα λέγαμε. Γιατί συνέβαινε αυτό; Μήπως γιατί ξεκινούν όλα από εμάς; Όλα ξεκινούν από εμάς. Πράγματι όλα ξεκινάνε από τον τρόπο που βλέπουμε την κατάσταση και από τον τρόπο που απευθυνόμαστε στον εαυτό μας. Η σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας επιδρά σημαντικά και στις υπόλοιπες πτυχές της ζωής μας. Από εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε. Αν αρχίζουμε να εκτιμάμε λίγο περισσότερο εμάς ,τότε θα αλλάξουν πολλά. Ίσως να μην είχαμε φτάσει στο σημείο που έχουμε φτάσει σήμερα…

Όσο περνούσε η ώρα και σκεφτόμουν, διάβασα ακόμη ένα ρητό, που για να είμαι ειλικρινής με άγγιξε περισσότερο από ποτέ. «Τον κόσμο αυτό, λέει δεν τον κληρονομήσαμε από τους γονείς μας αλλά τον δανειστήκαμε από τα παιδιά μας».

Ποτέ δεν είναι αργά. Μην αφήνεις τον χρόνο να περνάει άσκοπα. Βρες την δύναμη και άλλαξε την κατάσταση. Γεμίσαμε από ανθρώπους που λένε «Δεν πειράζει αν δεν το κάνω εγώ. Αφού και ο άλλος δεν κάνει κάτι». Και όμως πειράζει…Οφείλουμε μια συγγνώμη προς την φύση καθώς και να αλλάξουμε ριζικά την κατάσταση…