«Η ΩΦΕΛΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ»

Η ΩΦΕΛΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Μας γράφει η Βασιλική Νικητοπούλου

Τι είναι η λογοτεχνία;

Η λογοτεχνία είναι μια καλλιτεχνική εκδήλωση η οποία βασίζεται στη χρήση της λέξης, της γραπτής και της προφορικής γλώσσας. Υπό αυτήν την έννοια, ο συγγραφέας προβαίνει σε μια αισθητική χρήση της λέξης προκειμένου να εκφράσει μια ιδέα, μια εμπειρία, ένα συναίσθημα, μια ιστορία (πραγματική ή φανταστική) με έναν μη συμβατικό ή παραδοσιακό τρόπο. Η ποιητική λειτουργία της γλώσσας είναι εμφανώς έντονη.

Σε τι χρησιμεύει η λογοτεχνία;

Κατά τον Ιταλό συγγραφέα Τζουζέπε Ποντίτζα, η λογοτεχνία δεν χρησιμεύει για την επίλυση ούτε πολιτικών ούτε θρησκευτικών προβλημάτων. Υπακούει μόνο στη δύναμη των λέξεων. Και μας βοηθά να κατανοούμε τη ζωή με σφαιρικό τρόπο, τόσο στο επίπεδο των ιδεών όσο και στο επίπεδο των συναισθημάτων.

Η ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων συμβάλει καίρια στην πνευματική μας υγεία και ανάπτυξη.

Σύμφωνα με έρευνες του πανεπιστημίου York του Καναδά και του πανεπιστημίου του Τορόντο, διαπιστώθηκε πως άτομα που διαβάζουν τακτικά και με προσοχή λογοτεχνικά βιβλία δύνανται να κατανοούν καλύτερα τους άλλους, να συμπάσχουν μαζί τους και να βλέπουν τον κόσμο από τη δική τους σκοπιά.

Η λογοτεχνία αποτελεί ξεκάθαρα μια μικρή απόδραση από τα προβλήματα της σκληρής καθημερινότητας. «Χρωματίζει» τις σκέψεις μας, διευρύνει τους ορίζοντες μας. Μας προκαλεί έντονα, ποικίλα συναισθήματα. Μας κάνει να αγαπάμε περισσότερο, να ονειρευόμαστε περισσότερο, να γελάμε περισσότερο, να κλαίμε περισσότερο. Η λογοτεχνία αποτελεί ένα ανέξοδο ταξίδι σε άλλους τόπους. Ένα ταξίδι στο οποίο σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά η διαδρομή.

Η λογοτεχνία είναι σύμμαχος του γραπτού λόγου. Το διάβασμα εμπλουτίζει το λεξιλόγιο και βελτιώνει την έκφραση. Αναπτύσσει την κριτική ικανότητα του αναγνώστη. Τον αφυπνίζει. Τον βοηθά να επικοινωνήσει. Τον προτρέπει να φανταστεί έναν κόσμο καλύτερο.

Αποσκοπεί να διεισδύσει στα πιο βαθιά μονοπάτια της ψυχοσύνθεσης του αναγνώστη. Αυξάνει την ενσυναίσθησή του ενώ τον βοηθά και ως προς την καταπολέμηση πολλών δυσάρεστων συναισθημάτων όπως η κατάθλιψη, το άγχος και η μοναξιά. Οδηγεί τον αναγνώστη σε ένα ανεξερεύνητο κομμάτι του εαυτού του και τον μεταφέρει σε κόσμους που δεν θα μπορούσε ποτέ να επισκεφθεί. Ο αναγνώστης φαντάζεται τον εαυτό του μέσα στην ιστορία που διαβάζει. Πολλές φορές ταυτίζεται με τον ήρωα της ιστορίας. Για λίγο μπορεί και γίνεται κάποιος άλλος.

Κρίνεται λοιπόν σκόπιμη η ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων;

Μα φυσικά! Καλό θα ήταν, τόσο οι γονείς όσο και οι εκπαιδευτικοί να φέρνουν τα παιδιά από μικρή ηλικία σ’ επαφή με το αισθητικό φαινόμενο της Τέχνης και κυρίως της Λογοτεχνίας.

Οι μικροί μας φίλοι μέσα από την ανάγνωση παραμυθιών και άλλων παιδικών βιβλίων θα μάθουν να σκέφτονται, να εκφράζονται, να ονειρεύονται .Θα αποκτήσουν γνώσεις. Σταδιακά και καθώς θα αρχίσουν να εξοικειώνονται όλο και περισσότερο με τη διαδικασία της ανάγνωσης, θα θελήσουν και από μόνα τους να διαβάζουν λογοτεχνικά βιβλία. Το διάβασμα θα αποτελεί για εκείνα μια ευχάριστη και ξεκούραστη δραστηριότητα που θα την κρατήσουν και μετέπειτα στην ενήλικη ζωή τους.

Καταλήγοντας, και χωρίς καμία υπερβολή θα λέγαμε πως η λογοτεχνία διαμορφώνει χαρακτήρες. Ποιεί ανθρώπους έξυπνους, ευαίσθητους, ενσυναισθητικούς. Ανθρώπους που χρειάζεται ο κόσμος μας μήπως και κάποτε γίνει λίγο καλύτερος.

Πηγές: