ΕΙΚΟΝΑ: ΖΩΝΤΑΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Η ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣ;
Γράφει ο Παναγιώτης Σιάτος
Εικόνα:
Ανάλυση (εισαγωγικό μέρος):
Συνήθως είναι το σημείο αυτό που το μάτι μας εστιάζει και αυτό που αντανακλάται στον αμβιφλιστροειδή μας χιτώνα. Αποτελεί το αντικείμενο το οποίο μόλις είδαμε. Το γεγονός αυτό τμηματοποιείται σε διάφορες φάσεις όπως χρονική, τοπική και πληροφοριακή.
Στιγμιότυπο και αποτύπωση του επομένως,που ενσωματώνεται στα δεδομένα που επεξεργάζεται ο νους του ανθρώπου και μας δίνει στοιχεία για το τι είδαμε ,πότε και σε ποιο γεωγραφικό μέρος.
Η συνεχής επέκταση και ανάπτυξη των μέσων αναπαραγωγής των οπτικών ειδώλων και η τεχνολογία τους έχουν διευρύνει τις δυνατότητες βελτιστοποίησης των λεπτομερειών τους και μπορούν να δώσουν μια πολύ πιο σημαντική ποιότητα στην όσο δυνατό πιο αντιπροσωπευτική παρουσίασή τους.
Ανάλυση (μέρος δεύτερο):
Ο άνθρωπος στην καθημερινότητά του συλλέγει και αποθηκεύει άπειρες πληροφορίες, οι οποίες έχουν το δικό τους τρόπο να εκθέσουν τους μηχανισμούς λειτουργίας τους στην πλήρη τους μορφή.
Όταν κάτι από όσα η εστιακή μας ανίχνευση εντύπωσε στον αποθηκετευτικό της χώρο φαίνεται ή μοιάζει γνωστό,τότε η μνημονική μας συγκράτηση δίνει την επιβεβαίωση ότι αντίτυπο ή και το ίδιο αντικατοπτριζόμενο ερέθισμα έχει παρελθοντικά επεξεργαστεί και γίνεται δυνατή η περαιτέρω ένταξή του στο τμήμα των καινούργιων ή παλαιότερων αποθηκευμένων πληροφοριών.
Με την πάροδο του χρόνου ο άνθρωπος μπορεί και ενδυναμώνει το γνωστικό του υπόβαθρο και τη μνήμη του, καθώς οι συνδυασμοί συλλεγόμενων πληροφοριών γίνονται όλο και πιο εξειδικευμένοι και ελαστικά διαμορφούμενοι και έτσι μπορεί να αναπτύσσει νέες γνωστικές δεξιότητες.
Η αντίθεση στο δυναμικό της παρουσίασης αυτής έρχεται από τον παράγοντα της επανάληψης και της πτυχής που ακούει στο όνομα μνήμη. Αποτελεί σύνηθες φαινόμενο να παρεμβάλλεται στο πρίσμα της οπτικής μας κρίσης όσα έχουμε-σε χρόνο προγενέστερο- παρακολουθήσει και καταγράψει συνειδησιακά στο νου μας δίνοντας μας ήδη ένα σχηματισμένο πρότυπο.
Η επανάληψη της ίδιας εικόνας αλλοιώνεται ή παρουσιάζεται διαφορετική στα μάτια μας αν έχει συνδυαστεί με κάποιο γεγονός προσδιοριζόμενο με ανάλογη τροπή και ενθυμήσεις.Άρα, επηρεάζει σε βαθμό που ο κάθενας μας δέχεται την επίδραση αυτή και σε ποιο βαθμό.
Το ίδιον αυτό χαρακτηριστικό γνώρισμα δείχνει τη συνθετική υφή της ανθρώπινης ύπαρξης που αλληλεπιδρά και κινείται σε διαφορετικά επίπεδα γνωσιακής αντίληψης.
Ένας ακόμη λόγος που μπορεί να επιφέρει αλλαγές στην οπτική μας διάκριση είναι και η ψυχολογική μας διάθεση και πώς αντιμετωπίζουμε κάθε ερέθισμα του άμεσου περιβάλλοντός μας, αν κάτι δεν βρίσκεται σε κατάσταση που θα επιθυμούσαμε να είναι και κινητοποιούμε τις δυνάμεις μας για τη βελτίωσή του.
Συνοπτικά, ο όρος εικόνα και πώς ερμηνεύεται από τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά αποτελεί ένα πεδίο δράσης με αδιευκρίνιστες σημειολογικές αναφορές που απαιτούν λεπτούς χειρισμούς για να αποκρυσταλλωθεί με ολοκληρωμένη ταυτοποίηση το εκάστοτε περιεχόμενο που καλείται να επισυναφθεί στους αισθητήρες της όρασης του, σωματικής και πνευματικής.
ΥΓ: Ζώντας σε εποχή που η εικόνα που διοχετεύεται στους ανθρώπους πραγματοποιείται σε μεγάλο βαθμό της μέσω δικτυακών τεχνολογικών μέσων,ακόμα και αυτή που παρουσιάζεται από το σύμπαν με την όλη του διάταξη και τους πλανήτες του,δεν πρέπει-εκτιμώ-να μας επαναπαύει,γιατί αποτελεί ένα μόνο μέρος της συνολικής έκτασης που μπορεί να καταλάβει. Επίσης, μεταβάλλεται συνέχεια και έτσι διαταράσσεται εύκολα και η αντίληψη που διατυπώνουμε για κάθε έκφρασή της, κάτι που μας αποσυντονίζει και μας θέτει σε συνεχή επανακαθορισμό και αναπροσαρμογή.
Ο Αρθρογράφος
