«ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ»…

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ…

Γράφει η Σοφία Τσακαλίδου

Η σοφία, η εμπειρία, η γνώση και ολόκληρη η ανθρώπινη φιλοσοφία βρίσκεται κρυμμένη στα αποφθέγματα που κατά καιρούς έχουν πει άνθρωποι φωτισμένοι, βασανισμένοι, ψημένοι στις κακουχίες και τα βάσανα.

Γιατί για να «δημιουργήσεις», να έχεις το δικαίωμα να εκφέρεις άποψη, πρέπει πρώτα να είσαι παθών…

Και μέσα από τα αποφθέγματα τις περισσότερες φορές μπορεί να βρούμε την απάντηση που ψάχνουμε, να ταυτιστούμε, να προβληματιστούμε, μα πάνω απ’ όλα να σκεφτούμε.. Οπότε κάθε φορά θα κάνω αφιέρωση σε ένα άτομο ή μία κοινωνία ή έναν λαό και τα σοφά αποφθέγματά του.

Ξεκινάω με έναν αγαπημένο μου φιλόσοφο που με τις θεωρίες του, την στάση του και τις γνώσεις του έβαλε ένα όχι και τόσο μικρό λιθαράκι, αλλά μεγάλιθο στην ιστορία της επιστήμης και κυρίως τα μαθηματικά. Δεν είναι άλλος από τον Πυθαγόρα!

Πυθαγόρας, 580-490 π.Χ.
Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

Ο Πυθαγόρας ο Σάμιος, υπήρξε φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής. Είναι ο κατεξοχήν θεμελιωτής των ελληνικών μαθηματικών και δημιούργησε ένα άρτιο σύστημα για την επιστήμη των ουρανίων σωμάτων, που κατοχύρωσε με όλες τις σχετικές αριθμητικές και γεωμετρικές αποδείξεις.
Πέθανε στο Μεταπόντιον της Ιταλικής Λευκανίας σε μεγάλη ηλικία, περί το 500 – 490 π.Χ.

Αποφθέγματα που ανήκουν στον Πυθαγόρα:

Η μεγάλη επιστήμη να ζεις ευτυχισμένα, είναι να ζεις στο παρόν.
Είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος αυτός που είναι δούλος στα πάθη του και κυριαρχείται από αυτά.
Η Αρχή είναι το ήμισυ του παντός.
Ή πρέπει να σιωπήσεις ή να πεις κάτι καλύτερο από τη σιωπή.
Να κάνεις αυτά που νομίζεις πως είναι σωστά, έστω κι αν κάνοντας τα πρόκειται να σε κακολογήσουν. Γιατί ο όχλος είναι κακός κριτής κάθε καλού πράγματος.
Μη γίνεις μέλος του επιστημονικού συλλόγου: οι πιο σοφοί όταν μαζεύονται σε συλλόγους γίνονται χυδαίοι μικροαστοί
Το κύπελλο της ζωής θα ήταν πολύ γλυκανάλατο, αν δεν έπεφταν μέσα μερικά πικρά δάκρυα.
Όσο ο Άνθρωπος συνεχίζει να είναι ο άσπλαχνος καταστροφέας των κατώτερων ζώντων όντων δεν θα γνωρίσει ποτέ υγεία και ειρήνη. Γιατί όσο οι άνθρωποι κατασφάζουν τα ζώα, θα σκοτώνουν ο ένας τον άλλο. Πράγματι, αυτός που σπείρει τον καρπό του φόνου και του πόνου δεν μπορεί να δρέψει χαρά και αγάπη.
Ποτέ να μην κάνεις τίποτα αισχρό, ούτε μαζί με άλλον, ούτε μόνος σου. Περισσότερο απ’ όλους να ντρέπεσαι τον εαυτό σου.
Όταν είσαι οργισμένος ούτε να λες, ούτε να ενεργείς.
Ο άνθρωπος είναι θνητός με τους φόβους του, και αθάνατος με τις επιθυμίες του.