ΠΟΙΟ ΠΑΙΔΙ ΚΡΥΒΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ;
Γράφει η Βάσω Παλιομήτρου
Αναμφίβολα κατά καιρούς έχουμε αισθανθεί πως κάποιες συμπεριφορές μας δεν μας αντικατοπτρίζουν μας ενοχλούν που τις έχουμε υιοθετήσει και πασχίζουμε να τις βελτιώσουμε ακόμα και να τις αλλάξουμε τελείως .Φυσικά, αυτό δε συμβαίνει πάντα καθώς πολλοί από μας αναγνωρίζουμε αυτές τις «άσχημες συμπεριφορές» και τις αποδεχόμαστε συνεχίζοντας να τις αποδεχόμαστε. Ας εστιάσουμε όμως σε συμπεριφορές που πολλές φορές αναρωτιόμαστε από που προήλθαν έχοντας την θέληση και την δύναμη να εστιάσουμε πιο βαθιά ώστε να ανακαλύψουμε από που έχουν προέλθει.
Όλοι μας κρύβουμε ένα παιδί μέσα μας, ένα παιδί που άλλοτε είναι θυμωμένο, απογοητευμένο, παραμελημένο, πολλές φορές λοιπόν αυτό το παιδί ξεβουτάει από μέσα μας στην ενήλικη ζωή μας και δημιουργεί τον εσωτερικό μας διχασμό! Γιατί συμβαίνει αυτό; Δηλαδή γιατί το παιδί μέσα μας αναπηδά στην ενήλικη ζωή μας πολλές φορές χωρίς να το ελέγξουμε και μας κάνει σίγουρα να νιώθουμε αρκετά αδύναμοι και μας πάει πίσω σε πολλούς τομείς τις ζωή μας;
Αυτό συμβαίνει καθώς εδώ έρχονται τα λεγόμενα παιδικά μας τραύματα που είναι θαμμένα βαθιά μέσα μας βουτηγμένα στο υποσυνείδητο μας βγαίνοντας πολλές φορές στον χαρακτήρας μας και στις συμπεριφορές μας δημιουργώντας μας δυσκολίες στα καθημερινά καθήκοντα και σε πολλές σημαντικές αποφάσεις που καλούμαστε να πάρουμε σαν ενήλικες! Γίνετε αυτό λοιπόν γιατί είμαστε ξεκάθαρα ότι έχουμε βιώσει ο τρόπος που έχουμε μεγαλώσει είναι ο καθρέφτης της Προσωπικότητας μας που πολλές φορές γίνετε και ο εφιάλτης μας ! είναι πραγματικά αξιοσημείωτο πως ένα παιδί γεννιέται, μεγαλώνει και έπειτα ενηλικιώνεται έχοντας μεγαλώσει αρκετές φορές πολύ λανθασμένα από τους γονείς του χωρίς καν να το έχει επιλέξει. Δηλαδή, έχει διαμορφώσει ένα χαρακτήρα που προφανώς μπορεί να μη του αρέσει αλλά τον έχει υιοθετήσει άθελά του! Αξίζει να σημειώσουμε μερικά ελαφρά τραύματα που παρατηρούνται ως πιο συχνά για να δούμε ποιο παιδί τελικά ενδεχόμενος κρύβουμε μέσα μας μας και πραγματικά αξίζει τον κόπο να το διακρίνουμε και να το βελτιώσουμε καθώς τα τραύματα της ψυχής εγκυμονούν και πολλά ψυχοσωματικά προβλήματα εάν δεν λυθούν!
- Άσκοπα νεύρα και εκρήξεις θυμού για πολλές καταστάσεις τις καθημερινότητας: Αυτό θεωρώ πως συμβαίνει σε πολλούς ενήλικες δυστυχώς να έχουν νεύρα για οτιδήποτε τους συμβαίνει, να μιλάνε απότομα στους άλλους, να φωνάζουν και στις χειρότερες περιπτώσεις ακόμα και να χειροδικούν στους άλλους προκειμένου να εξωτερικεύσουν τον θυμό τους επειδή ακριβώς δε μπορούμε να ελέγξουν τον εαυτό τους ! αυτό γίνετε διότι ενδεχόμενος στην παιδική τους ηλικία οι γονείς να ήταν αρκετά οξύθυμοι, να εξέφραζαν την δυσαρέσκειά τους μπροστά στα παιδιά με άσχημο τρόπο, να μη κάλυπταν τις ανάγκες τους και αυτό σηματοδοτεί έναν κρυμμένο θυμό στην ψυχή ενός παιδιού που κάπως πρέπει να επουλωθεί. Όταν οι γονείς δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες του όταν δεν ασχολούνται μαζί του και συνεχώς το επικρίνουν, το παιδί αισθάνεται το αίσθημα της αδικίας, της μοναξιάς και φυσικά του θυμού αφού αισθάνεται πως δεν αξίζει και δε το αγαπούν! Έτσι στην ενήλικη και μετέπειτα ζωή αυτός ο θυμός έρχεται να ακουμπήσει αρκετά καλά σε κάποιον σύντροφο που διαφωνεί μαζί του που μάλλον δεν ανταποκρίνεται όπως ίδιος θέλει απέναντί του, δε μπορεί να διαχειριστεί προβλήματα διότι οι γονείς του δεν ανταποκρίνονταν και οι ίδιοι στα θέλω του και στις προσδοκίες του επομένως δυσκολεύετε γενικότερα να διαχειριστεί συμπεριφορές και καταστάσεις που ουσιαστικά τον ζορίζουν!!!
- Έντονη ντροπή ακόμα και για ασήμαντα πράγματα τις καθημερινότητας: Αρκετά συχνό και αυτό καθώς είναι ένα ακόμα τραύμα που δημιουργήθηκε αρκετά νωρίς. Όταν λοιπόν από μωράκι ακόμα άκουγε συνεχώς την λέξη όχι για όλα συνεχώς και επανειλημμένα στα θέλω του όταν διέκρινε να υπάρχει μια απαγόρευση γύρω από όσα προσπαθεί να κάνει και πως οι γονείς δε μπορούν να τα ακούσουν και να τα υλοποιήσουν μεγαλώνοντας πάλι το υποσυνείδητο ξυπνάει και δημιουργεί την λεγόμενη ντροπή! Αρκετοί άνθρωποι ντρέπονται ακόμη και να ζητήσουν ψωμί από το φούρνο νιώθουν πως εκείνη την στιγμή θα κριθούν για τον τρόπο που θα το ζητήσουν η θα σχολιαστούν για ότι οτιδήποτε άλλο , αυτό κρύβει από πίσω την μη αποδοτικότητα του σαν άνθρωπο από τους φροντιστές του!
- Μειωμένη έως και καθόλου αυτοπεποίθηση :
Ακόμα ένα τραύμα που είναι αρκετά βασανιστικό καθώς ο ενήλικας δε νιώθει ικανός για τίποτα έχει πειστεί πως δε μπορεί να καταφέρει κάτι σημαντικό για τον εαυτό του , πολλές φορές η επιτυχία είναι για αυτόν κάτι άπιαστο και δε μπορεί με τίποτα να υπερασπιστεί τον λόγο του και τις αποφάσεις του! Δε μπορεί επίσης να πει καθόλου όχι και έτσι δυσκολεύεται να διαφωνήσει καθώς θέλει να γίνει αποδεκτός από τον κόσμο! Όλο αυτό προκύπτει από το ότι στην παιδική του ηλικία είχαν οι γονείς του πάντα ένα όνειρο για αυτόν τον πίεζαν να καταπατά τα θέλω του και δε του έδιναν την ελευθερία που κάθε παιδί χρειάζεται με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας άνθρωπος καθόλου ολοκληρωμένος με συνεχή αμφισβήτηση του ίδιου του εαυτό του!
- Δυσκολία εκφράσεις συναισθημάτων: Η ανιδιοτελής και αγνή Αγάπη χαρακτηρίζεται ως το συναίσθημα που θρέφει η μητέρα για το παιδί της όμως αυτό δεν είναι τόσο απόλυτο όσο νομίζω καθώς αρκετά παιδιά δυστυχώς δεν έχουν βιώσει αυτή την αγάπη επομένως δυσκολεύονται να διαχειριστούν τα συναισθήματα μας με συνέπεια να μην μπορούν η ίδιοι να δείξουν στο σύντροφο τους , στους φίλους ακόμα και στα ίδια τα παιδιά τους αυτό το συναισθήματα ! ακόμη δυσκολεύονται να πουν και την λέξη ”σε αγαπώ” αρκετά συχνά!
Όπως είδαμε πολλά τραύματα από αυτά μπορούν να ταυτιστούν με τα χαρακτηριστικά μας και είναι καλό να μπορούμε να τα διακρίνουμε ώστε να τα αλλάξουμε διότι σαν νέοι και μελλοντικοί γονείς οφείλομαι να καθαρίσουμε την ψυχή μας με οπουδήποτε τρόπο ώστε να μεγαλώσουμε παιδιά γεμάτα αγάπη που θα μπορούν να απολαύσουν αυτήν την υπέροχη ζωή που ίσως εμείς δεν είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε απόλυτα !!
Να τονίσω επίσης πως οποιοσδήποτε αισθάνεται πως χρειάζεται βοήθεια είναι καλό να την ζητάει από κάποιον ειδικό γιατί μερικά τραύματα είναι αρκετά σοβαρά και χρειάζονται σωστή καθοδήγηση για να αλλοιωθούν στο χρόνο!
Πηγές:
Ο Αρθρογράφος
