ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο Α ΓΝΩΣΤΟΣ ΩΣ ΜΕΓΑΣ;
Ο Μέγας Κωνσταντίνος ή Κωνσταντίνος ο Α (272μ.Χ. – 337μ.Χ.), ήταν Ρωμαίος/Έλληνας αυτοκράτορας, στρατηγός και πολιτικός. Ήταν γιος του Κωνστάντιου του Α και της Ελένης. Αναλυτικότερα ο πατέρας του Κωνσταντίνου ήταν ο Κωνστάντιος ο Α (250μ.Χ. – 306μ.Χ.), ήταν Ρωμαίος/Ιλλύριος πολιτικός, στρατηγός και μέρος της Τετραρχίας που ίδρυσε ο Διοκλητιανός. Ενώ η μητέρα του ήταν η Ελένη (248μ.Χ. – 330μ.Χ.), ήταν Ελληνίδα πολιτικός και Αυγούστα, ενώ παντρεύτηκε τον Κωνστάντιο το 271μ.Χ. περίπου καθώς ο Κωνστάντιος ήταν μαζί με τον Αυτοκράτορα Αυρηλιανό στην Μικρά Ασία, κατά την διάρκεια εκστρατείας εναντίον της Ζηνοβίας. Ο Κωνστάντιος ανέβηκε γρήγορα στην εξουσία καθώς ήταν ανώτατος σωματοφύλακας και στρατηγός στον Αυτοκράτορα Αυρηλιανό. Η Ελένη τιμάται ως Αγία από όλα τα Χριστιανικά Δόγματα κάθε 21 Μαΐου, ενώ ήταν Χριστιανή από νεαρή ηλικία.
Ο Κωνσταντίνος στα νεανικά του χρόνια πήρε πλούσια παιδεία στην αυλή του Διοκλητιανού, καθώς ήταν γιός του Κωνστάντιου. Πιο συγκεκριμένα έμαθε Ελληνικά, λατινικά, φιλοσοφία και λογοτεχνία, ενώ εκπαιδεύτηκε στον πόλεμο και στην πολιτική μαθαίνοντας τους σκληρούς και αυστηρούς κανόνες του Ρωμαϊκού Στρατού που εξασφάλιζαν την πειθαρχία και την τάξη στις Ρωμαϊκές Λεγεώνες.
Κατά το 306μ.Χ. ο Κωνστάντιος αρρώστησε βαριά και πέθανε, ενώ ήταν στην Βρετανία, και ο στρατός του ανακήρυξε Καίσαρα τον Κωνσταντίνο που βρισκόταν εκεί. Τότε ο Κωνσταντίνος είχε υπό την εξουσία του την επαρχία της Βρετανίας, της Γαλατίας και της Ισπανίας ενώ το 307μ.Χ. ο Κωνσταντίνος νίκησε τους Φράγκους, με τις Ρωμαϊκές λεγεώνες που είχε. Κατά το 310μ.Χ. ο Μαξιμιανός προσπάθησε να πάρει την θέση του Κωνσταντίνου αλλά τελικά απαγχονίστηκε στην Μασσαλία, από αυτοκτονία που τον πίεσε ο Κωνσταντίνος. Επίσης το 312μ.Χ. έγινε η Μάχη της Μουλβίας γέφυρας, ο Κωνσταντίνος σημειώθηκε ότι είδε ένα όραμα με τον Σταυρό στον Ουρανό, με την φράση Εν Τούτω Νίκα και έβαλε το Χριστόγραμμα, τα γράμματα Χ και Ρ, στις ασπίδες των λεγεώνων του. Αυτό από τους σύγχρονους επιστήμονες εξηγείται πιθανότατα από την αστρονομία και ίσως από ένα μυστήριο γεγονός που έχει σχέση με την ψυχολογία για τον Κωνσταντίνο, ενώ ήταν μια έξυπνη κίνηση από μέρους του καθώς ο Χριστιανισμός είχε γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής στους Ρωμαίους στρατιωτικούς και συνεπώς και στους λεγεωνάριους.
Μετά από αυτή την μάχη, ο Μαξέντιος πέθανε και ο Κωνσταντίνος κέρδισε, όπου θα γίνει αυτοκράτορας μαζί με τον Λικίνιο, όπου και οι δύο θα υπογράψουν το Διάταγμα των Μεδιολάνων το 313μ.Χ. όπου ουσιαστικά σταμάτησαν οι οποίες ποινές και οι διωγμοί στους Πρώτους Χριστιανούς και αναγνώστηκε ως νόμος του Κράτους η Ανεξιθρησκία, όπου κάθε Ρωμαίος πολίτης μπορούσε να πιστεύει και να λατρεύει τον Θεό της επιλογής του, ενώ αυτή η απόφαση ευνόησε τον Χριστιανισμό και άνοιξε τον δρόμο για να εξαπλωθεί πολύ περισσότερο.
Από το 314μ.Χ. μέχρι και το 322μ.Χ. υπήρξαν πολιτικές συγκρούσεις και στρατιωτικός ανταγωνισμός με τον Λικίνιο, όπου κατέληξε σε μάχη το 324μ.Χ. έξω από την Αδριανούπολη, πολιόρκησε την πόλη Βυζάντιο, και κέρδισε και σε άλλη μάχη ακόμα τον Λικίνιο, όπου τον συνέλαβε. Αρχικά του έσωσε την ζωή στην συνέχεια όμως, διέταξε την εκτέλεση του Λικίνιου και του γιού του στην Θεσσαλονίκη. Τότε ο Κωνσταντίνος έγινε μονοκράτορας και ίδρυσε την Κωνσταντινούπολη στην πόλη Βυζάντιο, όπου χτιζόταν για περίπου 6 ολόκληρα χρόνια, καθώς τα εγκαίνια έγιναν το 330μ.Χ. όπου έχτισε τόσο Χριστιανικούς όσο και Παγανιστικούς Ναούς.
Ταυτόχρονα το 325μ.Χ. έγινε η Πρώτη Οικουμενική Σύνοδος στην Νίκαια της Μικράς Ασίας, όπου διαμορφώθηκε εντελώς ο Χριστιανισμός από την άποψη ότι απορρίφθηκε ο Αρειανισμός ως αίρεση και αναγνωρίστηκαν επίσημα και από την Εκκλησία και το Κράτος τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης. Κατά το 326μ.Χ. ο Κωνσταντίνος σκότωσε τον μεγάλο του γιο και την πρώτη του γυναίκα, ενώ εξέδωσε διάταγμα που εκτελούνταν ευνούχοι στη Αίγυπτο.
Να επισημανθεί ότι ο Κωνσταντίνος δεν διαμόρφωσε τον κανόνα της Καινής Διαθήκης, όπου ισχυρίστηκε ο συγγραφέας στο μυθιστόρημα Κώδικας Ντα Βίντσι. Πιο αναλυτικά, το 160μ.Χ. μέχρι και το 170μ.Χ. είχαμε τον κανόνα του Ειρηναίου ενώ το 190μ.Χ. με 200μ.Χ. είχαμε και τον κανόνα Muratori, οπού και οι δύο αλλά και οι επόμενοι Χριστιανοί συγγραφείς, απολογητές και πατέρες αναγνώριζαν 22 από τα 27 έργα της Καινής Διαθήκης, με 5 έργα να έχουν αμφιβολίες (ήταν κυρίως οι Καθολικές Επιστολές, όχι τα 4 Ευαγγέλια). Μέχρι την εποχή του Κωνσταντίνου, είχαν αναγνωριστεί συνολικά από τους Χριστιανούς τα 25 από τα 27, με αμφιβολίες να υπάρχουν στην Δύση για την Προς Εβραίους Επιστολή και για την Αποκάλυψη του Ιωάννη στην Ανατολή. Επιπλέον ο Κωνσταντίνος ήταν αρχιερέας της Ρωμαϊκής Θρησκείας και πίστευε και στον Περσικό θεό Μίθρα, που ήταν θα λέγαμε ο αντίστοιχος θεός Ήλιος, δεν είχε γνώσεις των Απόκρυφων Ευαγγελίων. Επίσης αν ο Κωνσταντίνος είχε επιλέξει ας πούμε τα 4 Ευαγγέλια ή οτιδήποτε να μπει στον κανόνα της Καινής Διαθήκης, θα το είχε γράψει ο Ευσέβιος Καισαρείας ή ο Λακτάντιος που έγραψαν βιογραφίες του και θα το έβαζαν ως ένα από τα επιχειρήματα τους για την αγιότητα του, δεν θα λησμονούσαν ένα τέτοιο γεγονός που θα ήταν καθοριστικό για την Χριστιανική πίστη και την Καινή Διαθήκη. Έτσι ο Κωνσταντίνος αν και σχεδόν όλη του την ζωή ήταν Παγανιστής, θα γίνει κατηχούμενος Χριστιανός και βαφτίστηκε λίγο πριν τον θάνατο του.
Θα πεθάνει το 337μ.Χ. ενώ ήταν βαριά άρρωστος. Ο Κωνσταντίνος θέσπισε νέο χρυσό νόμισμα, ίδρυσε την Κωνσταντινούπολη, έφτασε τον Ρωμαϊκό στρατό στον μεγαλύτερο αριθμό του, μιλάμε για 500.000 περίπου άνδρες, η πλειοψηφία Λεγεωνάριοι και άλλαξε για πάντα την ιστορία καθώς ευνόησε τον Χριστιανισμό, διότι έκανε την Α Οικουμενική Σύνοδο στην Νίκαια, όπου οι 313 Επίσκοποι αντιμετώπισαν τις αιρέσεις και αναγνώστηκε από το Κράτος τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης, ενώ θεσπίστηκε το μισό Σύμβολο της Πίστεως. Για τους Χριστιανούς είναι Άγιος, για την ιστορία ένας ηγέτης που άλλαξε σε βάθος την πορεία της ιστορίας, ο θεμελιωτής της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.
Βιβλιογραφία:
1) Κωνσταντίνος Α ο Μέγας Βυζαντινοί Αυτοκράτορες και Στρατηγοί Τόμος Α, Γιάννης Χρονόπουλος, Εκδοτικός Οίκος Historical Quest (2016)
2) Μέγας Κωνσταντίνος: ο Αμφιλεγόμενος ιδρυτής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, Κωνσταντίνος Τσοπάνης, Εκδόσεις Περισκόπιο (2007)
3) Ο Μέγας Κωνσταντίνος και ο Χριστιανισμός, Μενέλαος Παγουλάτος, Εκδόσεις Γεωργιάδης (2001).
4) Μέγας Κωνσταντίνος κατηγορίες και αλήθεια: Ιστορική μελέτη, Κώστας Καραστάθης, Εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος Ι. Ηλίας (2007)
5) Γάιος Φλάβιος Βαλέριος Αυρηλιανός Κλαύδιος Κωνσταντίνος, Κοσμάς Πολίτης, Εκδόσεις Ερμής (1999)
6) Εισαγωγή στην Καινή Διαθήκη, Καραβιδόπουλος, Εκδόσεις Ostracon Publishing (2016)
Ο Αρθρογράφος
