Ο ΓΟΥΙΝΙ ΤΟ ΑΡΚΟΥΔΑΚΙ ΚΑΙ ΟΙ ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ
Στην παιδική μας ηλικία, όλοι μας παρακολουθούσαμε κινούμενα σχέδια. Κάθε Σαββατοκύριακο, μαζί με το πρωινό μας συνηθίζαμε να περιμένουμε την ώρα που ο αγαπημένος μας ήρωας θα έκανε την εμφάνισή του στην τηλεόραση. Ο καθένας μας είχε και έναν διαφορετικό. Για αυτόν μιλούσαμε στους φίλους μας, αποκτούσαμε κάθε του παιχνίδι και ταυτιζόμασταν με τις περιπέτειές του. Τα τελευταία χρόνια, τον γύρο του διαδικτύου κάνουν θεωρίες για το τι πραγματικά συμβόλιζαν οι ήρωες των κινουμένων εκείνων σχεδίων. Το ίδιο συνέβη και με τον Γουίνι το αρκουδάκι. Δεν έχει υπάρξει κάποια επίσημη επαλήθευση. Διάφοροι επαγγελματίες ψυχικής υγείας έχουν αναφέρει πως ο κάθε ήρωας του αγαπημένου αυτού παιδικού δείχνει να έχει κάποια συμπτώματα ψυχικών διαταραχών.
ΓΟΥΙΝΙ: ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ ΤΡΟΦΗΣ
Ο Γουίνι είναι ο πρωταγωνιστής. Ένα καλόκαρδο αρκουδάκι το οποίο έχει εμμονή με το μέλι. Συχνά τον βλέπουμε να μην μπορεί να σκεφτεί κάτι άλλο πέρα από αυτό, το ζητάει συνέχεια και κάθε φορά το καταναλώνει σε μεγάλη ποσότητα, ενώ δεν το χρειάζεται. Πολλά παιδιά και έφηβοι έχουν ανασφάλειες με την εικόνα του σώματός τους και το τι θα πουν οι άλλοι για αυτούς. Συχνά, στις διαταραχές πρόσληψης τροφής η ματαιοδοξία που μπορεί να νιώθει το άτομο το ωθεί σε έντονα υπερφαγικά επεισόδια και έπειτα τύψεις και ενοχές για αυτό.
ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙ: ΑΓΧΩΔΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Το μικρό ροζ γουρουνάκι είναι ο κολλητός φίλος του Γουίνι. Φαίνεται μονίμως αγχωμένο, χάνει τα λόγια του και συχνά ανησυχεί και αγχώνεται ακόμη και για τα πιο μικρά πράγματα νιώθοντας άσχημα για αυτό. Οι αγχώδεις διαταραχές περιλαμβάνουν συμπεριφορικές αντιδράσεις συνήθως με την μορφή της αποφυγής ή της απόσυρσης, γνωστικές αντιδράσεις μέσα από την αρνητική αυτό – αξιολόγηση, καθώς και βιοσωματική διέγερση με ακούσιες αντιδράσεις όπως οι αυξημένοι παλμοί και ο τρόμος (Wilmshurst, 202).
ΤΙΓΡΗΣ: Δ.Ε.Π.-Υ.
Ο τίγρης είναι ο πιο εκκεντρικός χαρακτήρας της παρέας. Υπερβολικά υπερκινητικός, συχνά η παρορμητικότητά του φέρνει τον ίδιο και τους φίλους του σε μπελάδες. Παρόλα αυτά τους αγαπά βαθιά και κάνει τα πάντα για εκείνους. Η συνεχής ενέργειά του και η εντύπωση πως κάποιες φορές δείχνει σαν να μην ακούει τους φίλους του συχνά θυμίζει την Διάσπαση Ελλειμματικής Προσοχής με ή χωρίς Υπερκινητικότητα (Δ.Ε.Π.-Υ.).
ΓΚΑΡΗΣ: ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ – ΔΥΣΘΙΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Ο γκρι γάιδαρος είναι συνέχεια στεναχωρημένος. Ορισμένοι θεωρούν πως πάσχει από κατάθλιψη ή χρόνια δυσθυμία. Σε κάθε επεισόδιο τον βλέπουμε να είναι αρνητικός δίχως ενέργεια. Όμως, δεν εγκαταλείπει τους φίλους του, ούτε αυτοί εκείνον παρά το γεγονός πως δεν είναι ‘η ψυχή της παρέας’. Είναι όλοι εκεί για αυτόν και τον προσκαλούν σε κάθε περιπέτειά τους. Η δυσθιμική διαταραχή είναι μία χρόνια καταθλιπτική διάθεση με απώλεια ενδιαφέροντος η οποία διαρκεί τουλάχιστον για δύο χρόνια (ένα χρόνο για τα παιδιά) χωρίς ανακούφιση για διάστημα μεγαλύτερο των δύο μηνών (Wilmshurst, 261).
ΛΑΓΟΣ: ΙΔΕΟΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Κάποιοι θεωρούν τον λαγό τον πιο εκνευριστικό χαρακτήρα λόγω των ιδιοτροπιών του. Έχει εμμονή με τους κανόνες και την οργάνωση του σπιτιού και του κήπου του. Θέλει να είναι όλα σε τάξη και συχνά νευριάζει όταν οι φίλοι του πειράξουν κάτι δικό του. Σε πολλά επεισόδια τον παρατηρούμε να καθαρίζει το ήδη καθαρό σπίτι του, ενώ ακόμη και τα λαχανικά του στον κήπο είναι φυτεμένα με συμμετρικό τρόπο. Παρά τις ιδιοτροπίες του και τους συχνούς τσακωμούς με την παρέα λόγω της υπερβολικής του οργάνωσης, είναι αναπόσπαστο κομμάτι τους και πάντα κάθε παρεξήγηση λύνεται.
ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΡΟΜΠΙΝ: ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ
Ο Κρίστοφερ Ρόμπιν είναι ένα νέο παιδί το οποίο στον ελεύθερο χρόνο του παίζει με τα αρκουδάκια του, ανάμεσα τους ο κολλητός του Γουίνι, το γουρουνάκι, ο τίγρης, ο Γκαρής και ο λαγός. Είναι φιλικός και αγαπά τους φίλους του. Μία θεωρία έρχεται και παρουσιάζει τον Κρίστοφερ ως ένα παιδί με συμπτώματα σχιζοφρένειας το οποίο ‘βλέπει’ τα παιχνίδια του να ζωντανεύουν κάνοντας συζητήσεις μαζί τους.
Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο ο συγγραφέας δημιούργησε επιτηδευμένα αυτούς τους χαρακτήρες έχοντας στο μυαλό του τις ψυχικές διαταραχές ή αν απλά χρησιμοποίησε κάποια συμπτώματά τους για την ευαισθητοποίηση του κοινού. Μπορεί το παιδικό μας μυαλό να μην γνώριζε τι σημαίνει υπερφαγία ή κατάλιψη, το νόημα όμως από τότε ήταν και είναι ότι δεν είναι όλοι οι φίλοι μας ίδιοι. Ο καθένας έχει την δική του συμπεριφορά και τις δικές του ιδιαιτερότητες. Οφείλουμε να τις σεβόμαστε και να είμαστε εκεί για αυτούς όχι μόνο στα εύκολα, αλλά και στα δύσκολα. Γιατί η ζωή μαζί τους είναι καλύτερη και τους θέλουμε δίπλα μας σε κάθε περιπέτεια!
Πηγές
Wilmshurst, L. (2011). Εξελικτική ψυχοπαθολογία: Μία αναπτυξιακή προσέγγιση (Η. Μπεζεβέγκης, Επιμ.). (σ. 576 – 577). Αθήνα: Gutenberg.
https://www.abmhealthservices.com/winnie-the-pooh-mental-health/
http://psychtoons.weebly.com/rabbit.html
Ο Αρθρογράφος
