Η ΤΑΣΗ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ
Όλοι έχουμε ένα καθημερινό πρόγραμμα. Ο μαθητής το σχολείο, φροντιστήρια και τυχόν εξωσχολικές δραστηριότητες. Ο φοιτητής την παρακολούθηση των μαθημάτων του, την οργάνωση του διαβάσματος και την δουλειά του αν παράλληλα εργάζεται. Ο εργαζόμενος προσπαθεί καθημερινά να ανταπεξέλθει στις εργασιακές απαιτήσεις βρίσκοντας και χρόνο για το σπίτι και τους αγαπημένους του. Παρόλα αυτά, ορισμένοι άνθρωποι ‘τρέχουν’ πάντοτε τελευταία στιγμή. Το διάβασμα για το μάθημα που δίνεις αύριο δεν χωράει αναβολή. Θυμάσαι καθαρά δύο εβδομάδες πριν να φτιάχνεις ένα πρόγραμμα έτσι ώστε να διαβάζεις κάθε μέρα από λίγο. Όμως δεν το τήρησες. Έγινε αύριο, και το αύριο μεθαύριο και πάει λέγοντας. Ξέρεις πως δεν υπάρχει δικαιολογία γιατί είχες χρόνο. Υπόσχεσαι στον εαυτό σου πως δεν θα ξαναγίνει ενώ αντικρύζεις τον όγκο της ύλης που πρέπει να βγάλεις μέσα σε μία ημέρα. Όμως ξαναγίνεται. Σε επόμενα μαθήματα, στο διάβασμα για το τεστ στα ιταλικά, στην προετοιμασία του power point για την εργασία σου.
Σκέφτεσαι πως δεν αξιοποιείς σωστά τον χρόνο σου και για κάποιον λόγο ενώ γνωρίζεις πόσο αγχώδης είσαι, έχεις την τάση να τα αφήνεις όλα τελευταία στιγμή. Στην πραγματικότητα, δεν είναι τεμπελιά ούτε αδιαφορία. Στην ψυχολογία η κατάσταση αυτή ονομάζεται ‘αναβλητικότητα’. Ο Φρόιντ συνέδεσε την αναβλητικότητα με την αρχή της ευχαρίστησης, την καθυστέρηση δηλαδή των εργασιών που προκαλούν άγχος ώστε να αποφευχθεί κάποιο αρνητικό συναίσθημα. Πόσες φορές δεν έχεις σκεφτεί πως τουλάχιστον την τελευταία στιγμή λειτουργείς καλύτερα υπό πίεση; Πράγμα που μπορεί να είναι αλήθεια, γιατί όμως να προσθέσεις έναν ακόμη λόγο άγχους στην ζωή σου; Συν όλο το συναίσθημα της ενοχής που νιώθεις σε καθημερινή βάση που για μία ακόμη φορά μετέθεσες κάτι για αύριο.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που επιλέγεις να μεταθέσεις την δουλειά, το διάβασμα, την υποχρέωσή σου για αύριο. Συχνά, είναι κάτι το οποίο προφανώς δεν σου είναι ευχάριστο να κάνεις. Σου δημιουργεί νεύρα, απογοήτευση, άγχος. Ξέρεις πως πρέπει να γίνει, δεν έχεις σκοπό να μην το κάνεις, απλά το καθυστερείς. Πολλές φορές νιώθουμε καλύτερα ψυχολογικά όταν αδειάζουμε την ημέρα μας από δυσάρεστες εργασίες και προσθέτουμε δραστηριότητες που μας χαροποιούν. Υπάρχουν, επίσης, άτομα τα οποία όντως λειτουργούν καλύτερα υπό πίεση. Όλοι θυμόμαστε κάποιον συμμαθητή μας να γράφει άριστα σε ένα διαγώνισμα για το οποίο διάβασε μία ημέρα πριν, σε αντίθεση με εμάς που προετοιμαζόμασταν μία εβδομάδα. Έπειτα, σκέφτεσαι πως από την στιγμή που παραδίδεις στην ώρα σου την εργασία την οποία έχεις αναλάβει, δεν υπάρχει πρόβλημα που το έκανες τελευταία στιγμή. Και όντως, κανείς δεν πρόκειται να σου πει τίποτα, ή να παραπονεθεί. Το θέμα είναι πως νιώθεις εσύ και αν είσαι σε θέση να διαχειριστείς το άγχος και την πίεση που θέτεις στον εαυτό σου.
Δεν είσαι υποχρεωμένος να αλλάξεις αυτή τη συνήθεια αν δεν σε ενοχλεί. Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο με τον οποίο αποδίδει στις εργασίες. Αν όμως νιώθεις πως δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις το άγχος της τελευταίας στιγμής και τις ενοχές λόγω της αναβλητικότητας, θα ήταν καλό σταδιακά να προσπαθήσεις να το αλλάξεις. Όχι για τους άλλους, αλλά για εσένα τον ίδιο. Μία ατζέντα προγραμματισμού θα μπορούσε να σε βοηθήσει να οργανώσεις με τον δικό σου τρόπο όλα όσα έχεις αναλάβει. Για τον περιορισμό του άγχους και των αρνητικών συναισθημάτων δοκίμασε να χωρίσεις σε μέρη αυτά που έχεις να κάνεις. Η ύλη ενός ολόκληρου βιβλίου είναι περισσότερο διαχειρίσιμη αν σπάσει σε κομμάτια. Είναι καλύτερο να σου πάρει τρεις ημέρες η δημιουργία ενός power point τριάντα σελίδων. Η οργάνωση να γίνεται πάντα με δικά σου κριτήρια. Εσύ γνωρίζεις τις δυνάμεις σου καλύτερα από τον καθένα. Με όποιον τρόπο και αν επιλέξεις να ολοκληρώσεις την εργασία σου, να το κάνεις όσο πιο ανώδυνα μπορείς. Προτεραιότητα έχει η ψυχική μας υγεία και έπειτα όλα τα άλλα.
Πηγές
https://www.ow.gr/psychologia/anavlitikotita-5-tropoi-na-ti-diaxeiristeite/
https://www.psychologytoday.com/intl/blog/dont-delay/201202/due-tomorrow-do-tomorrow
Ο Αρθρογράφος
