Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ (1915)
Οι Αρμένιοι είχαν διαχρονική παρουσία ήδη από το 860π.Χ. στον Καύκασο και στην Ανατολία κοντά στον Πόντο, και κατά το 350μ.Χ. περίπου οι Αρμένιοι ασπάστηκαν πλήρως τον Χριστιανισμό, και είχαν πλέον την δική τους Εκκλησίας. Από το 1060μ.Χ. οι Αρμένιοι είχαν προβλήματα με τους Τούρκους, τότε ήταν οι Σελτζούκοι και από το 1461μ.Χ. οι Οθωμανοί Τούρκοι. Ενώ κατά το 1839 έγιναν κάποιες μικρές σφαγές Αρμένιων από τους Οθωμανούς, σε μια εποχή κρίσης τότε.
Κατά το 1894 οι Οθωμανικές αρχές με αρχηγό τους τον Γερμανό στρατάρχη και στρατηγό Φον Ντερ Γκολτς (1843 – 1916), ξεκίνησαν σφαγές εναντίον των Αρμένιων όπου μέχρι το 1896 θα πεθάνουν 200.000 από εκτελέσεις, όπου μάλιστα θα συμμετέχουν σε αυτό και Γερμανοί αξιωματικοί. Δυστυχώς αυτό θα είναι μια πρόβα για κάτι το οποίο θα συμβεί σχεδόν 20 χρόνια αργότερα. Από το 1908 μέχρι και το 1913, η Οθωμανική αυτοκρατορία έχασε σε 3 πολέμους, στον Οθωμανοιταλικό πόλεμο (1911 – 1912) και στον Πρώτο και Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο (1912 – 1913), φέρνοντας πολλές εντάσεις στο εσωτερικό της κοινωνίας των Οθωμανών. Αυτό φάνηκε μέχρι που το 1913, όπου οι Νεότουρκοι δολοφόνησαν τον στρατάρχη Ναζίμ Πασά, που ήταν ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Οθωμανικού στρατού.
Ταυτόχρονα το εμπόριο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, τον διαχειρίζονταν Έλληνες κυρίως αλλά και Αρμένιοι, και τότε οι Νεότουρκοι μαζί με τον Γκολτς και άλλους Γερμανούς αξιωματικούς αποφάσισαν το 1914 να θέσουν σε εφαρμογή το σχέδιο ‘’Η Τουρκία ανήκει στους Τούρκους, και οι Χριστιανοί θέλουν την καταστροφή και το τέλος της Τουρκίας’’. Τότε ο Ταλάτ Πασάς (1874 – 1921), που ήταν ο Πρόεδρος των Νεότουρκων, αποφάσισε να δώσει εντολή να ξεκινήσει η εξαφάνιση των Αρμενίων από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Ο Γκολτς βοήθησε πολύ στον σχεδιασμό, ενώ υπήρξαν και άλλοι Τούρκοι αξιωματικοί και στρατηγοί, που ακολουθούσαν τις εντολές του Ταλάτ Πασά.
Το 1915 η Οθωμανική αυτοκρατορία μπήκε στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων, που ήταν η Γερμανική και Αυστροουγγρική αυτοκρατορία αλλά και η Βουλγαρία. Στις 24 Απριλίου του ίδιου έτος ξεκίνησε η Γενοκτονία των Αρμενίων καθώς συνέλαβαν εκείνη την μέρα τους Αρμένιους διανοούμενους και τους φυλάκισαν, σκοτώνοντας τους με φρικτούς τρόπους. Ο Ταλάτ Πασάς έδωσε το πράσινο φως να γίνουν εκτοπίσεις των Αρμενίων σε όλη την Ανατολία, μέχρι να μην μείνει κανείς Αρμένιος εκεί. Μέχρι το 1917 πάνω από 200.000 Αρμένιοι γυναίκες και παιδιά μεταστράφηκαν βίαια στο Ισλάμ και ενσωματώθηκαν με το ζόρι σε Τουρκικά νοικοκυριά. Την ίδια χρόνια οι Τούρκοι σκότωναν όλους τους Αρμένιους άνδρες και τους έφηβους ανήλικους, είτε με εκτελέσεις, είτε πορείες θανάτου και καταναγκαστική εργασία. Το μεγαλύτερο μέρος που πέθαναν στην Γενοκτονία των Αρμενίων ήταν από τα βασανιστήρια, τους βιασμούς και τις πορείες θανάτου προς την έρημο της Συρίας, ώστε όσοι και να είχαν πιθανότητες να ζήσουν φτάνοντας στην έρημο, θα πέθαιναν από ασιτία.
Τότε είχε οργανωθεί η Αρμενική αντίσταση που έκανε σαμποτάζ και ενέδρες στις Οθωμανικές αρχές, και τότε οι απαντήσεις των Τούρκων γινόντουσαν όλο και πιο σκληρές. Εκείνη την περίοδο οι Τουρκικές αρχές, οι Νεότουρκοι πίστευαν ουσιαστικά αυτό που τόνισε ο Ταλάτ Πασάς τον Μάιο του 1915 και ήταν τα εξής λόγια: Εμείς οι Τούρκοι έχουμε κατηγορηθεί ότι δεν κάναμε διάκριση μεταξύ των αθώων και των ενόχων Αρμενίων. Αυτό ήταν αδύνατο, διότι λόγο της κατάστασης των πραγμάτων, κάποιος Αρμένιος που ήταν σήμερα αθώος, αύριο μπορούσε να είναι ένοχος. Έτσι η ανησυχία για την ασφάλεια τις Τουρκίας… καθόρισαν τις ενέργειας μας, για την εθνική και ιστορική αναγκαιότητα μας. Η Οθωμανική αυτοκρατορία ηττήθηκε το 1918 και το ίδιο έτος την 1η Νοεμβρίου του 1918, ο Ταλάτ Πασάς αυτοεξορίστηκε από την Τουρκία με Γερμανικό πλοίο και από εκεί πήγε στο Βερολίνο.
Μέχρι τότε 1.000.000 Αρμένιοι είχαν δολοφονηθεί και πάνω από 300.000 συνολικά είχαν πάθει βίαιο εξισλαμισμό, από τις Τουρκικές αρχές. Το 1920 ενεργοποιήθηκε από τους Αρμένιους η Επιχείρηση Νέμεσις που ήταν ουσιαστικά οι δολοφονίες όλων των υπεύθυνων Τούρκων αξιωματούχων που ήταν οι κεφαλές και έκαναν την Γενοκτονία. Στις 15 Μαρτίου του 1921, ο Σογμόν Τεχλιρίαν δολοφόνησε τον Ταλάτ Πασά στο Βερολίνο δημόσια, με μια σφαίρα στο κεφάλι. Ο Σογμόν Τεχλιρίαν, είχε χάσει την γυναίκα του, τα παιδιά του και άλλους συγγενείς του κατά την διάρκεια της Γενοκτονίας των Αρμενίων, και ενώ δικάστηκε στην Γερμανία, τελικά αθωώθηκε και δεν μπήκε φυλακή.
Η Γενοκτονία των Αρμενίων ολοκληρώθηκε στην Καταστροφή της Σμύρνης τον Σεπτέμβριο του 1922, όπου την περίοδο 1919 μέχρι το 1922 από τις δυνάμεις του Κεμάλ, δολοφονήθηκαν τουλάχιστον 400.000 Αρμένιοι μαζί με τους Έλληνες Πόντιους και Μικρασιάτες που τότε επίσης δολοφονούσαν και σκότωναν με πάρα πολλούς τρόπους, κάνοντας τότε και την Γενοκτονία των Ελλήνων Ποντίων και γενικότερα Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
Έτσι λοιπόν μέσα σε 7 χρόνια 1.500.000 περίπου άμαχοι Αρμένιοι άνδρες, γυναίκες, γέροι και παιδιά πέθαναν από εκτελέσεις, βασανιστήρια, πορείες θανάτου, την πείνα και τους βίαιους εξισλαμισμούς. Με αυτόν τον απάνθρωπο τρόπο, ήρθε το τέλος της παρουσίας των Αρμένιων στην Ανατολία, που ήταν εκεί για πάνω από 2.200 χρόνια, από την αρχαιότητα πριν ακόμα έρθουν οι Ρωμαίοι εκεί.
Σήμερα το 2023 34 χώρες έχουν αναγνωρίσει επίσημα την Γενοκτονία των Αρμενίων, αλλά και σχεδόν όλοι οι ιστορικοί και ακαδημαϊκοί διεθνώς έχουν αναφερθεί ότι ήταν Γενοκτονία και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Μέχρι και σήμερα το Τουρκικό Κράτος αρνείται ότι τότε πραγματοποιήθηκε Γενοκτονία εις βάρος των Αρμενίων.
Πηγές:
Βιβλιογραφία:
1) Η Ιστορία της Αρμενικής Γενοκτονίας, Dadrian Vahakn, Εκδόσεις Στοχαστής (2002).
2) Η Τριακονταετής Γενοκτονία 1894 – 1924, Morris Benny Zeevi Dror, Εκδόσεις Πατάκης. (2021)
3) Η Μάστιγα της Ασίας, Horton George, Εκδόσεις Εστία (2010).
Διαδικτυακά άρθρα:
1) Το 1915 ξεκινά η Γενοκτονία των Αρμενίων, lifo.gr
https://www.mixanitouxronou.gr/i-nyremvergi-ton-armenion/
2) Η Νυρεμβέργη των Αρμενίων Πως οι επιζήσαντες της γενοκτονίας τους. Η μυστική επιχείρηση Νέμεσις, mixanitouxronou.gr
https://www.mixanitouxronou.gr/i-nyremvergi-ton-armenion/
3) ΗΠΑ: Το μήνυμα του Τζο Μπάιντεν για τη Γενοκτονία των Αρμενίων, kathimerini.gr
Ο Αρθρογράφος
