«Η εκλογική αναμέτρηση στην Ιταλία»
Η Ιταλία αποτελεί την γενέτειρα του φασισμού και αυτό το αποδίδει αποκλειστικά στον θεμελιωτή της Benito Mussolini.Ο φασισμός είναι στην ουσία του μια ιδεολογία η οποία προσδίδει μεγάλη έμφαση στο κράτος. Σε αντιδιαστολή με τον ναζισμό όπου σε αυτή την περίπτωση δίδεται μεγαλύτερη προσοχή στην φυλή. Πεδίο εφαρμογής του φασισμού αποτελεί η πολιτική πρακτική. Με αφορμή λοιπόν την πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση στην Ιταλία, εγείρεται ξανά το συγκεκριμένο ζήτημα.
Είναι βασικό να αναφερθεί ότι στην αναμέτρηση υπήρχαν δύο συμμαχίες. Η συντηρητική και η προοδευτική. Η πρώτη αποτελείται από «Τα Αδέλφια της Ιταλίας», την «Λέγκα» και την “Forza Italia”. To δεύτερο μέτωπο συνίσταται από το «Δημοκρατικό Κόμμα», «Περισσότερη Ευρώπη», η «Συμμαχία Οικολόγων και Ιταλικής Αριστεράς» και η «Επιλογή Πολιτών». Εκτός ωστόσο από τις συμμαχίες, υπήρξε και το ανεξάρτητο μέτωπο του «Κινήματος των 5 Αστέρων». Παράλληλα δραστηριοποιήθηκε και η «Ζωντανή Ιταλία και Δράση» δημιουργώντας τον «Κεντρώο Πόλο». Η συντηρητική συμμαχία αναδείχθηκε και η νικήτρια της εκλογικής αναμέτρησης, με το εθνικιστικό κόμμα της Μελόνι να πρωτοστατεί.
Αξιοσημείωτο κρίνεται το ότι η Meloni κατόρθωσε να αγγίξει το 26%.Μεγάλη αποχή παρατηρήθηκε, το 36% δεν προσήλθε στις κάλπες. Ένα ερώτημα που προκαλεί προβληματισμό έγκειται στην παραμονή ή μη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. H Ιταλία ως ιδρυτική χώρα και ως η τρίτη οικονομία της Ένωσης, φαντάζει αδιανόητο το ενδεχόμενο να αποχωρήσει. Παρόλα αυτά, φόβος έχει κυριαρχήσει και η Ιταλία βυθίζεται στην αβεβαιότητα. Το κράτος δικαίου, η ισότητα μεταξύ των φύλων και βασικά θεμελιώδη δικαιώματα τα οποία η Ευρώπη προωθεί, η νίκη της ακροδεξιάς, θέτει σε αμφισβήτηση. Eπιπλέον η Ιταλία της Μελόνι δείχνει ότι όσον αφορά την ισότητα και τα δικαιώματα τάσσεται στην πλευρά των περιπτώσεων της Ουγγαρίας και της Πολωνίας.
Η νίκη της Μελόνι επαναφέρει μνήμες του παρελθόντος . Η Ευρώπη μέσω διαφόρων συνθηκών στόχευε σε ένα ειρηνικό μέλλον, δίχως πολέμους που είναι βαθιά ριζωμένοι σε ιδεολογίες. Ωστόσο, η Μελόνι δηλώνει οπαδός του Μουσολίνι με αποτέλεσμα οι μνήμες του αιματηρού ιδεολογικού παρελθόντος της Ιταλίας να ανασύρονται στους πολίτες της. Το αν θα συνεχίσει να είναι σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, αποτελεί ένα ακόμη ζήτημα γύρω από το οποίο υπάρχουν αμφιβολίες. Εξάλλου, η στάση ανεκτικότητας του Μπερλουσκόνι και του Σαλβίνι σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία φέρνει την γείτονα χώρα σε ευθεία ρήξη και με το ΝΑΤΟ.Η παραμονή συνεπώς στη βορειοατλαντική συμμαχία δεν είναι ούτε αυτή δεδομένη.
Συνεπώς το ευρωπαϊκό οικοδόμημα θα μπορούσαμε να πούμε ότι βρίσκεται σε μια κατάσταση επικίνδυνης ευθραυστότητας τη δεδομένη στιγμή. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι ακροδεξιές κυβερνήσεις των μελών της, Ουγγαρίας και Πολωνίας, η επίσης ακροδεξιά περίπτωση της Ιταλίας και ας μη ξεχνάμε ένα ακόμη πλήγμα που δημιούργησε η αποχώρηση της Βρετανίας, θέτουν το περιβάλλον της Ένωσης σε διαρκή και σταδιακή αποδυνάμωση. Η αντιμετώπιση της ιταλικής περίπτωσης απαιτείται να γίνει μεθοδικά, έχοντας υπόψη ότι η ευρωπαϊκή ρητορική της ειρήνης έχει τη δυνατότητα να επικρατήσει.
Πηγές:
- Εκλογές στην Ιταλία: 51 εκατ. πολίτες καλούνται να προσέλθουν σήμερα στις κάλπες | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (kathimerini.gr)
- Τότε και τώρα: Η Ακροδεξιά στην Ιταλία πάντοτε παρούσα » Power Politics
Ο Αρθρογράφος
