ΜΙΚΡΟΙ ΕΝΗΛΙΚΕΣ:ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΣΑΝ ΝΩΡΙΣ
Ίσως ,τα έχεις δει και εσύ αυτά τα παιδιά. που συνήθως, κάθονται ,μόνα στο πίσω θρανίο χωρίς να πουν ούτε μια λέξη, το βλέμμα τους είναι ήρεμο και συνήθως δεν λένε πολλά βγάζουν, όμως , μια σιγουριά , μια αξιοπιστία και μια εμπιστοσύνη στους άλλους, κερδίζουν εύκολα τον σεβασμό των γύρω τους αλλά και των ενηλίκων, λόγω της ωριμότητας τους και της υπευθυνότητας τους με τον τρόπο αντίληψης και της κριτικής τους ικανότητας να βλέπουν κάποια πράγματα με διαφορετικό τρόπο απο τα παιδιά της ηλικίας τους, όμως τα πράγματα δεν ήταν εύκολα για αυτά απο την αρχή ,πίσω από όλο αυτά, κρύβεται μια κατάσταση, που τα έκανα να ωριμάζουν και να μεγαλώσουν πιο γρήγορα από την παιδική τους ηλικία, καταστάσεις που ίσως συνέβαιναν σπίτι τους ή προβλήματα που τους ανάγκασαν να δούν την ζωή με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο και να μπούνε πιο νωρίς στο κόσμο των ενηλίκων.
Αυτά τα παιδιά λοιπόν, αναγκάστηκαν να αναλάβουν από μικρή ηλικία, κάποιες ευθύνες, μπαίνοντας έτσι στον ρόλο του ενήλικα, μικροί και σοφοί από μικρή ηλικία έμαθαν να διαχειρίζεται καταστάσεις και να έχουν μια διαφορετική κρίση από τα παιδιά της ηλικίας του ίσως και συχνά για αυτό οι συνομήλικοι τους να τα έβρισκαν παράξενα και απόμακρα και δεν ήξεραν γιατί είναι έτσι γιατί είναι τόσο διαφορετικά απο αυτά ,έτσι εφόσον, δεν είχαν ακόμη τη σωστή κρίση και την συναισθηματική ωριμότητα τους φάνηκαν ξένα και ίσως περίεργα, δεν κατάφεραν να καταλάβουν την δικιά τους οπτική γωνία σκέψης και τον τρόπο που αντιλαμβάνονταν τα πράγματα απο τους άλλους οπότε επέλεξαν να τους κοροϊδέψουν και να τους βάλουν συνθήματα η ταμπέλες για να ορίσουν εκείνοι, τι είναι αυτά τα παιδιά και τι όχι εφόσον, δεν είχαν την σωστή κριτική ικανότητα σκέψης λόγω του νεαρού της ηλικίας τους.
Όμως και εκείνα, πίσω απο την μάσκα αυτή και λόγω αυτής της τόσο, γρήγορης ωρίμανσης ,άρχισαν να σκέφτονται αλλιώς, να είναι πιο επιφυλακτικοί ,με τα άτομα που έχουν γύρω τους και να προσέχουν, το κάθε βήμα και λέξη τους, γιατι φοβόντουσαν ότι μπορεί να κριθούν να μην τους καταλάβουν, θεωρήσαν ότι εφόσον έχουν ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης απο τους συνομηλίκους τους δεν θα γίνουν κατανοητοί η αποδεκτοί απο τους συμμαθητές τους και επέλεξαν να κρύψουν κάποια πράγματα είτε δεν μιλώντας και κρατώντας κάποια πράγματα μέσα τους χωρίς να τα εκφράσουν η επειδή δεν θέλησαν να αφήσουν τον ευατό τους ελεύθερο να χαρούν κάποια πράγματα που στερήθηκαν νωρίς και έμαθαν να σηκώνουν ψηλά τείχη και να βάζουν άμυνες για να μην φανούν οι ατέλειες τους απο τους άλλους.
Μπορεί να μην το καταλαβαίνουν αλλα είναι εκτός απο μικροί ενήλικες και μικροί αφανείς ήρωες, γιατί δεν είναι εύκολο για ένα παιδί να κουβαλάει τόσα πράγματα και ευθύνες απο τόσο μικρή ηλικία και μπορεί να θεωρούν ότι οι άλλοι δεν τους θεωρούν αποδεκτούς και αγαπητούς, όμως για κάποια άτομα είναι πολλοί ξεχωριστοί και μοναδικοί άνθρωποι και για κάποιους ανθρώπους ειναι απαραίτητοι και σημαντικοί και ο κάθε άνθρωπος τους θυμάται και τους έχει με ένα ξεχωριστό ρόλο στο μυαλό του, κάποιος σαν το άτομο που τους άκουσε ένος εκεί δεν ήταν διαθέσιμος κάποιος άλλος ,κάποιος που έπαιξε τον ρόλο του ψυχολόγου ,κάποιος που έδωσε μια αγκαλιά η ένα χαμόγελο και όλα αυτά είναι μοναδικά απο μόνα τους.
Για αυτό και εσείς μην βιάζεστε να μεγαλώσετε ,αλλά φροντίστε να χαρείτε αυτά τα χρόνια της παιδικότητας και της αθωότητας σας, αφήστε πίσω πονηρίες και κακίες και μην προσπαθήστε να πάρετε ρόλο ενήλικού απο τόσο μικρή ηλικία και να ακολουθήσετε τα βήματα των ενηλίκων γιατί θα χάσετε πίσω ένα κομμάτι την παιδική σας ψυχής και θα έρθετε σε διαμάχη με το εσωτερικό παιδί μέσα σας, εφόσον έχετε επιλογή να πάρετε κάποιο ρόλο πάρτε το ρόλο του παιδιού και όχι του ενήλικα γιατί κάποια αλλά παιδιά δεν είχαν αυτό το προνόμιο ,ούτε αυτή την επιλογή ,μην βιαστείτε να μεγαλώσετε.
Και για εκείνα τα παιδιά, εύχομαι τα καλύτερα στην ζωή τους και να τους πώ οτί ειναι πραγματικά παλληκάρια και μαχητές της ζωής και θα καταφέρουν πολλά στην ζωή τους και ότι να είναι περήφανα για εκείνα ,γιατι είναι και αυτά μοναδικά με τον δικο τους ξεχωριστό τρόπο.
Ο Αρθρογράφος
