ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Γράφει η Σταύρου Αλεξάνδρα
Στην Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού το 1924 δηλώνονται ρητά τα ακόλουθα δικαιώματα:
1. Σωστή ανάπτυξη στον υλικό και πνευματικό τομέα.
2. Φροντίδα και προστασία όποτε το παιδί τη χρειάζεται και ζωή χωρίς στερήσεις
3. Ο ανήλικος πρέπει να είναι ο πρώτος που θα λάβει βοήθεια σε συμφορές.
4. Δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης και
5. Δικαίωμα στην εκπαίδευση
Μερικά χρόνια αργότερα η παραπάνω έκδοση των δικαιωμάτων του Παιδιού αναθεωρήθηκε και ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών αναγνώρισε μια πιο εκτεταμένη κοινοποίηση της παραπάνω διακήρυξης. Τα δικαιώματα του παιδιού το 1959 όπως αυτά θεσπίστηκαν:
- Όλα τα παιδιά θα μπορούν να έχουν ίσα δικαιώματα, χωρίς διακρίσεις
- Δικαίωμα προστασίας
- Δικαίωμα στην ταυτότητα
- Δικαίωμα κοινωνικής ασφάλισης / Τα παιδιά με αναπηρίες πρέπει να έχουν πρόσβαση στην υγεία και τη φροντίδα
- Δικαίωμα ανάπτυξης σε ένα περιβάλλον αρμονίας και αγάπης.
- Δικαιώματα στην εκπαίδευση
- Δικαίωμα στην προστασία. Οι ανήλικοι θα είναι οι πρώτοι που θα λάβουν βοήθεια . Δικαίωμα να μην γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης.
- Δικαίωμα να μην γίνονται διακρίσεις
Είναι σαφές ότι στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού προστίθενται πέντε νέα δικαιώματα, τα οποία είναι υψίστης σημασίας. Πρέπει να τονιστεί ότι τα δικαιώματα αυτά δεν πρέπει να ιεραρχηθούν, αφού όλα τα δικαιώματα που περιγράφονται έχουν την ίδια σημασία και πρέπει να γίνονται σεβαστά με τον ίδιο τρόπο.
Τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα που προστέθηκαν το 1959 είναι ότι οι ανήλικοι πρέπει να αναπτυχθούν σε ένα περιβάλλον αγάπης και κατανόησης, το οποίο είναι απαραίτητο, ένα δικαίωμα που αποτελεί βάση όλων των δικαιωμάτων, καθώς οι ανήλικοι που μεγαλώνουν σε περιβάλλοντα που δεν είναι βέλτιστα για την ανάπτυξή τους, είναι πολύ δύσκολο τα δικαιώματά τους να γίνονται σεβαστά από τα άτομα με τα οποία ζουν. Ομοίως, το δικαίωμα να απαιτούν ιδιαίτερη φροντίδα είναι απαραίτητο ώστε τα άτομα με αναπηρία να λαμβάνονται υπόψη και το δικαίωμά τους για την υγεία να είναι σεβαστή, αφού όπως είναι γνωστό στην αρχαιότητα τα δικαιώματα αυτών των ανθρώπων δεν τηρούνταν, δεν είχαν δικαιώματα ή δεν θεωρούνταν υποκείμενα των δικαιωμάτων.
Εν προκειμένω άξια προσθήκης στα παραπάνω δικαιώματα αποτελούν το δικαίωμα των ανηλίκων να αναπτυχθούν σε ένα υγιές περιβάλλον στο οποίο δεν κινδυνεύει η υγεία τους, καθώς και το δικαίωμα της ελευθερίας της σκέψης. Οι γονείς οφείλουν να καθοδηγούν τα παιδιά τους ανάλογα με τον τρόπο σκέψης τους και ότι επιλέγουν να αποφασίσουν, είτε ακολουθώντας είτε όχι αυτό το μονοπάτι.
Πηγές:
- https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE%CF%81%CF%85%CE%BE%CE%B7_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%94%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%89%CE%BC%CE%AC%CF%84%CF%89%CE%BD_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CF%8D
- https://web.archive.org/web/20130926070812/http://www.un.org/cyberschoolbus/humanrights/resources/child.asp










