ΒΙΑΙΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ
Γράφει ο Μάριος Καραβασίλης
Η φράση αυτή έχεις τις ρίζες της στην Αρχαία Ελλάδα , και συγκεκριμένα στον Θουκυδίδη. Ποιόν ονομάζει όμως ο Θουκυδίδης «βίαιο διδάσκαλο» , σε ποιον αναφέρεται; Ο Θουκυδίδης γράφει την εποχή του μεγαλύτερου εμφύλιου πολέμου που συντάραξε την Αρχαία Ελλάδα, την εποχή του Πελοποννησιακού πολέμου. Δεν θα μπορούσε να αναφέρεται σε κάποιον άλλον παρά στον πόλεμο! Γιατί όμως του αποδίδει αυτόν τον χαρακτηρισμό;
Ο Θουκυδίδης καταγράφει τα γεγονότα τα πελοποννησιακού πολέμου καταδεικνύοντας πόσο διαβρωτικός είναι ο πόλεμος για τις ανθρώπινες συνειδήσεις και κοινωνίες. Ο πόλεμος ως «βίαιος διδάσκαλος» αναγκάζει τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις αξίες τους, τις πεποιθήσεις τους και το ήθος τους , μετατρέποντας τους σε άβουλα όντα και φέρνοντας στην επιφάνεια τα χειρότερα ένστικτα τους. Ο πόλεμος, υποστηρίζει ο Θουκυδίδης, διδάσκει βία, καταστρέφει φιλίες, οικογένειες και κοινωνίες και μεταδίδεται σαν πυρκαγιά που δεν αφήνει τίποτα σώο στο πέρασμα της. Στην διάρκεια του πολέμου λέξεις και φράσεις π.χ. «ευφυία, δικαιοσύνη, ανδρεία» αποκτούν νέο περιεχόμενο, υπηρετώντας πλέον πολεμικούς σκοπούς . Η προσέγγιση του Θουκυδίδη, αποδείχθηκε, αυτές τις μέρες, δυστυχώς πως έχει διαχρονικό χαρακτήρα.
Για να γίνω πιο συγκεκριμένος τις τελευταίες δύο μέρες η ανθρωπότητα γίνεται μάρτυρας αυτής ακριβώς της διαδικασίας, «της ανασημασιοδότησης λέξεων και φράσεων». Ζούμε τις ώρες που η ευφυία δεν αποδεικνύεται από την επίλυση ενός μαθηματικού προβλήματος αλλά από τον αποτελεσματικότερο στρατηγικό σχεδιασμό. Η δικαιοσύνη δεν ακολουθεί τους νόμους μια ευνομούμενης πολιτείας αλλά βασίζεται στον «νόμο της σκανδάλης». H ανδρεία δεν αποδεικνύεται από την φροντίδα του νοικοκυριού και την προστασία της οικογένειας αλλά από την αποτελεσματικότητα στο πεδίο της μάχης. Ακόμα η απώλεια της γλώσσας, υποστηρίζει ο Θουκυδίδης, ως μέσο επικοινωνίας και επίλυσης των διαφορών των ανθρώπων επισπεύδει τον αποπροσανατολισμό και την παράδοση του ατόμου στον πόλεμο. Έτσι και σήμερα η απόρριψη της διπλωματίας καταργεί γέφυρες επικοινωνίας μεταξύ λαών και κυβερνήσεων και τους παραδίδει στην δίνη του πολέμου.
Ο Θουκυδίδης είχε αναγνωρίσει από την αρχαιότητα την παθολογία του πολέμου , την κατάπτωση των ανθρώπινων αξιών , την καταστροφή των ανθρώπου και της κοινωνίας που εν τέλει ο πόλεμος επιφέρει . Δυστυχώς , ωστόσο, φαίνεται πως οι ηγέτες του σύγχρονου κόσμου δεν έχουν αντιληφθεί (ή δεν θέλουν να αντιληφθούν) τις συμφορές ενός πολέμου.
Είναι θλιβερό , τελικά, να σκέφτεσαι ότι η φίλη σου από Μαριούπολη είναι θύμα αυτού του πολέμου. Είναι επίσης στενάχωρο να σκέφτεσαι την θλίψη της μοσχοβίτισας φίλης σου για την ίδια την χώρα της. Κλείνω με την ευχή ο πόλεμος να δώσει σύντομα την θέση του στην ειρήνη , όπως και να ΄ναι αυτή!
*Οι σκέψεις (αλλά και οι δράσεις μας) στον ουκρανικό λαό.
Ο Αρθρογράφος
