ΤΙ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΣΧΕΣΗ;
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΟΙ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΣΥΝΘΗΚΕΣ;
Γράφει η Χρύσα Χατζή
Οι ανθρώπινες σχέσεις ε; Οι ανθρώπινες σχέσεις κάτι ιδιαίτερα περίεργο, αλλά καθοριστικό στην ζωή μας.. Είναι αυτές οι γνωριμίες, είτε φιλικές είτε ερωτικές, που απαιτούν χρόνο και προσπάθεια. Εκείνες που θα ακολουθούν πλάι σου, την πορεία της δικής σου ζωής. Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, παρούσες. Τι θυσίες, ωστόσο, προαπαιτούν οι καταστάσεις αυτές;
Η ζωή είναι σε όλους γνωστό ότι είναι απρόβλεπτη. Και είναι και αυτό που την κάνει τόσο συναρπαστική και μοναδική. Ακόμη και εκείνες οι ημέρες που κυλούν αργά και συνηθισμένα. Έτσι, είναι και οι σχέσεις με τους ανθρώπους , εξάλλου λένε «ό,τι αφήνεις σε αφήνει».
Ωστόσο, πόσο εύκολο ή πόσο δύσκολο για κάποιον είναι να διατηρήσει μία μεσότητα σε όλες τις καταστάσεις που τίθενται προς διαχείριση; Όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης “μέτρον άριστον”, λεγόμενα τα οποία είναι διαχρονικά και εκτείνονται σε όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ζωής. Αυτή η διαχείριση των καταστάσεων που προέρχεται αφενός από την εμπειρία και αφετέρου από την ωριμότητα η οποία χτίζεται σε βάθος χρόνου.
Επιπλέον, ένα μεγάλο ζήτημα για το συγκεκριμένο θέμα τίθεται και στον κλάδο της Ψυχολογίας, η λογική και τα συναισθήματα. Εάν αυτές οι δύο λέξεις μπορούν να σμίξουν ή αν τελικά είτε υπερτερεί η μία ή η άλλη. Έτσι, για να συμβαδίσουν δύο μοναδικοί δρόμοι, για να γίνουν ένα, πρέπει να τεθεί ένας κοινός άξονας, μία κοινή πορεία. Πρέπει να υφίστανται τα απαραίτητα θεμέλια ώστε να αποτελέσουν μία δυνατή βάση στην μετέπειτα εξέλιξη.
Και αναλογιστείτε το εξής.. Τελικά η αγάπη είναι τόσο ισχυρή ώστε να καταρρίψει κάθε λογής εμπόδιο; Μπορεί και να ισχύει αυτό που είπε ο τραγικός ποιητής Ευριπίδης “Έρως εν τοις αμηχάνοις ευπορώτατος”. Δηλαδή ο έρωτας γίνεται στις δυσκολίες εφευρετικός που πτοεί το κάθε τι στο πέρασμά του;
Γιατί τι πιο σπουδαίο και μοναδικό, από το να αγαπάς και να αγαπιέσαι.
Ο Αρθρογράφος
