«ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ: ΟΙ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ»

ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ: ΟΙ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ

ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΡΑΔΙΟΠΕΙΡΑΤΩΝ

Τις δεκαετίες του 60, του 70 και του 80 το ελληνικό ραδιόφωνο δεν διέθετε την μεγάλη γκάμα ραδιοφωνικών σταθμών που γνωρίζουμε σήμερα. Οι σταθμοί που εξέπεμπαν στο μήκος FM αποτελούσαν μονοπώλιο του κράτους και αντιπροσώπευαν την ιδεολογία και τη μουσική κουλτούρα που ήθελε να προωθήσει η Κυβέρνηση της εποχής. Τα προγράμματα αυτών των σταθμών αποτελούνταν κυρίως από αναγνωρισμένα λαϊκά ακούσματα που σκοπό είχαν να προωθήσουν την ‘ελληνική μουσική παράδοση’. Το συντηρητικό καθεστώς της εποχής καταδίκαζε και απέρριπτε οποιοδήποτε ξενόφερτο μουσικό είδος παρέκκλινε από αυτή την μουσική νόρμα ,καθώς θεωρούσε πως τα ξένα μουσικά ακούσματα διέφθειραν σε μεγάλο βαθμό την νεολαία. Μέσα σε αυτό το κλίμα έντονης λογοκρισίας και κρατικού ελέγχου δημιουργήθηκε το φαινόμενο της ραδιοπειρατείας.

Οι πειρατές του ραδιοφώνου ήταν κυρίως φοιτητές, που είχαν τις απαραίτητες τεχνικές γνώσεις για να στήσουν παράνομους ραδιοφωνικούς σταθμούς στα δωμάτια των σπιτιών τους με αυτοσχέδια μέσα, όπως ήταν οι ραδιοπομποί και οι ηλεκτρονικές κονσόλες. Σε αυτούς τους σταθμούς, οι οποίοι εξέπεμπαν στα μεσαία κύματα, οι ραδιοπειρατές μπορούσαν να παίζουν ελεύθερα τα τραγούδια της επιλογής τους ,να συζητούν για διάφορα πολιτικά και κοινωνικά θέματα και να αλληλοεπιδρούν με τους ακροατές τους μέσω αφιερώσεων που στέλνονταν στον σταθμό από τους θαυμαστές δια αλληλογραφίας. Για λόγους ασφαλείας, ο πειρατικός σταθμός δεν γνωστοποιούσε την ταχυδρομική διεύθυνση του σπιτιού από το οποίο εξέπεμπε, αλλά έδινε μια διεύθυνση σε ένα κοντινό σημείο στην γειτονιά.

Πηγή:Popup.gr

Αυτή η επαναστατική ιδέα είχε γίνει η καινούρια τάση της εποχής και είχε πολύ μεγάλη απήχηση στο νεανικό κοινό. Οι ακροατές ήταν σχεδόν φανατικοί και ανυπομονούσαν να συντονιστούν με την αγαπημένη τους ραδιοφωνική εκπομπή. Χάρη στους ραδιοπειρατές ,μουσικά είδη όπως η μέταλ μουσική, η ροκ, η ντίσκο, αλλά και η ποπ έγιναν γνωστά στον Ελληνικό χώρο. Ο ραδιοπειρατής όμως πάντα φοβούμενος την κρατική δίωξη δεν ανέφερε το πραγματικό του όνομα στον αέρα ,αλλά έβγαζε στον εαυτό του ένα ευφάνταστο καλλιτεχνικό ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε κατά την διάρκεια της εκπομπής του.

ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Οι αρχές ήταν ενοχλημένες με την εμφάνιση και την αυξημένη δημοτικότητα των παράνομων ραδιοφωνικών σταθμών. Έτσι μέσα σε λίγα χρόνια ξεκίνησαν οι διώξεις .Η αστυνομία έκανε χρήση κινητών ραδιογωνιόμετρων ,μια συσκευή που χρησιμοποιούνταν στη ναυτιλία για τον εντοπισμό των πλοίων, σε ύποπτες γειτονιές, ενώ οι εκτεταμένες έρευνες, οι ανακρίσεις, οι έφοδοι στα σπίτια και οι συλλήψεις δεν άργησαν να ακολουθήσουν. Οι ραδιοπειρατές παρά τον αυξημένο κίνδυνο που αντιμετώπιζαν ανακάλυψαν σταδιακά νέους τρόπους για να μην γίνονται αντιληπτοί από τις κρατικές αρχές.

Πηγή: Neaionia.gr

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

Το τέλος της εποχής της ραδιοπειρατείας ήρθε το 1987 με την αλλαγή του νόμου ο οποίος καθιστούσε πλέον νόμιμη την λειτουργεία των ιδιωτικών ραδιοφωνικών σταθμών. Αυτό το γεγονός ήταν η αρχή μιας νέας εποχής ,αυτής της ελεύθερης ραδιοφωνίας ,αλλά και το τέλος των ρομαντικών ραδιοπειρατών που με την επαναστατική τους διάθεση και την αυθεντικότητα τους σημάδεψαν μια ολόκληρη γενιά. Ένα γνωστό ιστορικό παράδειγμα ραδιοπειρατή αποτελεί ο Γιώργο Κυρλάκης ,που είχε υιοθετήσει το ψευδώνυμο ‘Easy Rider‘, και ήταν η φωνή του παράνομου φοιτητικού ραδιοφωνικού σταθμού «ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ» που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στις ιστορικές εξελίξεις του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973.

Στις μέρες μας, πολλοί κάτοχοι παράνομων ραδιοφωνικών σταθμών της δεκαετίας του 70 και του 80, έκαναν το κάποτε παράνομο χόμπι τους επάγγελμα και είναι πλέον πεπειραμένοι ιδιοκτήτες ραδιοφωνικών σταθμών και εκπομπών.