ΔΙΤΤΗ Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Γράφει η Κωνσταντίνα Βουδούρη

Στην αρχαιότητα η έννοια του χρόνου στηριζόταν ιδιαίτερα στο πεδίο της μυθολογίας. Όπως γίνεται κατανοητό εξαιτίας του πέπλου μυστηρίου που κάλυπτε το συγκεκριμένο ζήτημα, αυτό αποτέλεσε αντικείμενο έρευνας πολλών μετέπειτα επιστημών όπως της φιλοσοφίας, της φυσικής, της αστρονομίας κ.α. (Κουρλή, 2019). Μέχρι και σήμερα όμως η ύπαρξη ασάφειας στο να οριστεί τι πραγματικά είναι χρόνος είναι απτό γεγονός. Ένας ίσως αρκετά σύντομος και απλός ορισμός δόθηκε από ένα διαδικτυακό λεξικό της κοινής νεοελληνικής, σύμφωνα με το οποίο ως χρόνος νοείται «η συνεχής εξέλιξη και διαδοχή φαινομένων, καταστάσεων ή ενεργειών» (Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα, n.d.). Ανεξαρτήτως ωστόσο του θέματος για την απόδοση ενός όσο το δυνατόν σωστότερου ορισμού στη λέξη χρόνος, ο χρόνος διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρολό στις ζωές μας με αυτόν να παρουσιάζει τόσο θετικά όσο και αρνητικά στοιχεία.

Αφενός ο καθορισμός του χρόνου συνέβαλε σε πολύ μεγάλο βαθμό στην οργάνωση της ζωής του ανθρώπου διευκολύνοντας τόσο την εργασία του, την εκτέλεση των υποχρεώσεων του όσο και την ψυχαγωγία του, τον λεγόμενο «ελεύθερο χρόνο» (Κουρλή, 2019). Αδιαμφισβήτητα η μέτρηση του χρόνου πρωταρχικά σε παρελθόν, παρόν και μέλλον και στη συνέχεια η επινόηση των εννοιών των εποχών, των μηνών, των ημερών, των ωρών κ.α. τον βοήθησε να αντιληφθεί τον χώρο και τον χρόνο στον οποίο κινείται, ακόμα και αν αυτή η πραγματικότητα αποτελεί μία ανθρώπινη κατασκευή. Έτσι, το χάος που δημιουργείται από την αοριστία που εκ φύσεως αποδίδεται στην έννοια του χρόνου καταπολεμάται και εξαλείφεται. Δίνεται συγχρόνως στον άνθρωπο η δυνατότητα να αντιληφθεί τη ροή των γεγονότων της ζωής του, αλλά και να αναπτυχθεί και να εξελιχθεί σε προσωπικό, κοινωνικό και επαγγελματικό επίπεδο.

Αφετέρου η μέτρηση του χρόνου λόγω της τυπικότητας που την χαρακτηρίζει φαίνεται πως έχει αρνητικό αντίκτυπο στον ψυχολογικό κόσμο του σύγχρονου ανθρώπου. Δεν είναι άγνωστη η ύπαρξη διάφορων ψυχολογικών διαταραχών όπως άγχος και φόβος με τις περισσότερες ίσως περιπτώσεις να αφορούν την αδυναμία διαχείρισης του προσωπικού χρόνου ή και τον φόβο περί του φαινομένου της γήρανσης (Κουρλή, 2019). Παιδιά, νέοι και ενήλικες «τρέχουν» προσπαθώντας να προλάβουν να πραγματοποιήσουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες, υποχρεώσεις ή ακόμα και τα όνειρα τους. Σε όλο αυτόν τον καθημερινό «αγώνα» έντονη είναι η αίσθηση του μη επαρκούς χρόνου, γεγονός το οποίο εύκολα μπορεί να οδηγήσει στη μη απόλαυση των πραγμάτων με τα οποία το κάθε άτομο ασχολείται. Εκτός από αυτά που ειπώθηκαν, κάποια άτομα νιώθουν ανασφαλείς σε σχέση με την ηλικία τους, έχοντας την απλοϊκή σκέψη «Θα γεράσω και δεν θα έχω προλάβει να καταφέρω όλα όσα επιθυμώ».

Εν συντομία, γίνεται εύληπτο πως η έννοια του χρόνου, μία έννοια αφηρημένη χωρίς «σάρκα» και «οστά» αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Η ίδια η ζωή έχει προγραμματιστεί σύμφωνα με τον χρόνο καθιστώντας το άτομο ανίκανο στο να αποδεσμευτεί από αυτόν. Σαν μία αόρατη δύναμη να έχει αναλάβει τον ρόλο του ρυθμιστή ορίζοντας το πότε θεωρείται νωρίς, το πότε αργά και ποια στιγμή μπορεί να θεωρηθεί ως η κατάλληλη για ένα γεγονός/συμβάν. Παρόλη την αίσθηση εγκλωβισμού που ένα άτομο μπορεί να νιώθει, αίσθηση που πολλές φορές συνεπάγεται με εκδηλώσεις στρες και φόβου, η συνεισφορά της μέτρησης του χρόνου στις ζωές μας θα μπορούσε αν μη τι άλλο να χαρακτηριστεί ως καταλυτική και θεμελιώδες.

Βιβλιογραφία

Κουρλή, Μ. (2019, 24 Ιουνίου). Χρόνος: Η έννοια του και πώς επηρεάζει τη ζωή μας. MISS OR MADAM. Ανακτήθηκε από: https://missormadam.gr/well-being/psychologia/chronos-i-ennia-tou-ke-pos-epireazi-ti-zoi-mas/

Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα. (n.d.). Χρόνος. Στο Λεξικό της κοινής νεοελληνικής. Ανακτήθηκε από: https://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CF%82