«Τα ηθικά διλήμματα της χρήσης του ΑΙ στη μουσική βιομηχανία»
Όσο περνούν τα χρόνια, η τεχνολογία εξελίσσεται με τέτοιους ρυθμούς που η τεχνητή νοημοσύνη είναι πλέον πραγματικό κομμάτι της καθημερινότητάς μας.
Στο πρώτο άρθρο, είδαμε πώς μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να δημιουργήσει “τέχνη” και πώς ο άνθρωπος μπορεί να καταχραστεί αυτή την τεχνολογική ικανότητα.
Για να διαβάσεις το άρθρο, πάτα εδώ.
Τι γίνεται όμως όταν η τεχνητή νοημοσύνη δημιουργεί όχι μόνο κείμενα αλλά και μουσικά δείγματα με φωνές τραγουδιστών οι οποίοι δεν τραγούδησαν ποτέ τα συγκεκριμένα κομμάτια οι ίδιοι;
Αυτές τις μέρες, έχει γίνει trend στο TikTok, όπως και σε άλλες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, η χρήση τεχνητής νοημοσύνης για τη δημιουργία covers, δηλαδή τραγουδιών που έχουν κυκλοφορήσει ήδη αλλά τα τραγουδάει ένα διαφορετικό άτομο από τον αρχικό τραγουδιστή. Πόσο ηθικό είναι αυτό και σε τι βαθμό μπορεί να προσβάλλει τον καλλιτέχνη, ή αντίθετα, να τον τιμήσει;
Ας δούμε μερικά παραδείγματα παρμένα από το YouTube:
Η Lady Gaga τραγουδά το Oops, I Did it Again της Britney Spears:
Lady Gaga AI – Oops!… I Did It Again (WITH DL LINK)
Η Adele τραγουδά το Blinding Lights του The Weeknd:
Adele – “Blinding Lights” (AI Cover)
Ο Harry Styles τραγουδά το Perfect του Ed Sheeran:
Harry Styles AI – Perfect [by Ed Sheeran]
Ο Jungkook των BTS τραγουδάει το Starboy του The Weeknd:
Ας φτιάξουμε μία λίστα με τα υπέρ και τα κατά της χρήσης του ΑΙ για covers καλλιτεχνών από άλλους καλλιτέχνες.
Το πρώτο πλεονέκτημα της συγκεκριμένης χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης είναι ότι δημιουργείται μεγαλύτερη ποικιλία τραγουδιών και ερμηνειών για τους θαυμαστές των καλλιτεχνών. Όσο και να θέλουμε να το αγνοήσουμε, είναι λίγο απίθανο να ακούγαμε όλες τις ερμηνείες διαφορετικών τραγουδιών από συγκεκριμένους καλλιτέχνες.
Παραδείγματος χάρη, θα ήταν πολύ δύσκολο ένας Βρετανός τραγουδιστής να δημιουργήσει cover ενός ισπανικού ή και ελληνικού τραγουδιού της αρεσκείας μας, πολύ απλά επειδή δεν θα του ήταν εύκολο να χειριστεί τη γλώσσα.
Επιπλέον, ενισχύεται η αφοσίωση των θαυμαστών στον καλλιτέχνη ακόμη και αν ο ίδιος ο καλλιτέχνης δεν είναι πλέον σε θέση να βγάλει νέα μουσική ή κάνει διάλειμμα από την καριέρα του (δες Adele). Σίγουρα δεν συγκρίνεται με την ερμηνεία που θα έδινε ο ίδιος ο καλλιτέχνης, αλλά όλο αυτό δίνει ένα κίνητρο στους θαυμαστές να συνεχίσουν να τον υποστηρίζουν, ακόμη και κατά την απουσία του.
Τέλος, πολλές φορές η δημιουργία αυτών των covers γίνεται επειδή ο καλλιτέχνης είναι αρκετά γνωστός και περιζήτητος. Έτσι, κάποιοι θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι είναι σαν ένας φόρος τιμής για τον καλλιτέχνη, καθώς η δημιουργία των κομματιών γίνεται για να τιμήσει τον καλλιτέχνη και όχι για να τον προσβάλλει ή για μην είναι πλέον αναγκαίες οι ερμηνείες του: είναι ξεκάθαρα επειδή ο ίδιος ο καλλιτέχνης είναι ταλαντούχος.
‘Όμως μέχρι ποιο σημείο θα έπρεπε να είναι αποδεκτό όλο αυτό το trend και ποια είναι τα αρνητικά του;
Αρχικά, όσο και αν ο θαυμαστής αρέσκεται με το να ακούει τα covers που δημιουργεί η τεχνητή νοημοσύνη, πρέπει να υπενθυμίζει στον εαυτό του ότι δεν είναι ο πραγματικός καλλιτέχνης. Όσο και να τιμά τον καλλιτέχνη ότι οι θαυμαστές του έχουν ανάγκη να ακούσουν τις διαφορετικές του ερμηνείες ποικίλων κομματιών, στο τέλος της ημέρας δεν είναι όντως πραγματικές/αυθεντικές ερμηνείες από τον καλλιτέχνη.
Να μην ξεχνάμε ότι, ακόμη και αν επικρατεί η άποψη ότι οι θαυμαστές αποτίουν φόρο τιμής στον καλλιτέχνη ακούγοντας αυτά τα covers, πάντα το νόμισμα έχει δύο όψεις. Το να δημιουργεί κάποιος μουσική που δεν έχει κυκλοφορήσει επίσημα από τον καλλιτέχνη και να χρησιμοποιεί μία εκδοχή της φωνής του και του ταλέντου του τραγουδιστή μπορεί να θεωρηθεί κατάχρηση της τεχνολογίας. Ο καλλιτέχνης καταλήγει θύμα εκμετάλλευσης όλης αυτής της τεχνολογικής βιομηχανίας.
Ναι μεν οι καλλιτέχνες μοιράζονται δημόσια τη φωνή τους και το ταλέντο τους, αλλά προφανώς και δεν έχουν δώσει τη συγκατάθεσή τους για να χρησιμοποιούν τις φωνές τους για τον οποιοδήποτε σκοπό, ακόμη και αν αυτός ο σκοπός ενθουσιάζει τους θαυμαστές.
Δεν είναι λοιπόν αυτό κατάχρηση της τεχνολογίας; Γιατί είναι δεδομένο ότι κάποιοι μπορεί να επιβραβεύονται χρηματικά για τη δημιουργία των AI covers στις αντίστοιχες πλατφόρμες, αλλά ταυτόχρονα δεν έχουν κάποια καλλιτεχνική συμβολή στη δημιουργία των κομματιών. Δεν χρησιμοποιείται η φωνή τους και ούτε πρόκειται για περίτεχνη επεξεργασία του κάθε cover, αφού την περισσότερη δουλειά την κάνει η τεχνητή νοημοσύνη.
Τα παράδειγμα που με έκανε εξαρχής να σκεφτώ την ηθική διάσταση της χρήσης του ΑΙ για τη δημιουργία μουσικής είναι το εξής:
SHINee 샤이니 ‘HARD’ with Jonghyun 종현 [AI Cover] + Lyrics
Για εκείνους που δεν γνωρίζουν, οι SHINee είναι ένα συγκρότημα, ένα μέλος από τους οποίους αυτοκτόνησε το 2017. Επομένως, τώρα είναι 4 αντί για 5. Τα τέσσερα μέλη πλέον των SHINee συνεχίζουν να κυκλοφορούν νέα άλμπουμ. Κάποιοι θαυμαστές δημιούργησαν ένα κομμάτι από το νέο άλμπουμ των SΗΙΝee προσθέτοντας τη φωνή του Jonghyun (του μέλους που δεν είναι πλέον στη ζωή). Σε τι βαθμό είναι αυτό ηθικό και πόσο τιμάει τον καλλιτέχνη, ο οποίος δεν ζει πια;
Κατά την προσωπική μου γνώμη, όσο και να κατανοώ πως ο Jonghyun λείπει στους θαυμαστές και θα ήθελαν να είναι ακόμη στη ζωή, αυτά τα covers δεν αλλάζουν το γεγονός ότι ο καλλιτέχνης δεν ζει πλέον. Όχι μόνο αυτό, αλλά η δημιουργία AI covers προσβάλλει τη μνήμη του, καθώς οι θαυμαστές που ακούν τα covers επειδή μοιάζει με τη φωνή του είναι σαν να αντικαθιστούν τον ίδιο τον καλλιτέχνη και το ταλέντο του. Είναι σαν να προσπαθούν να καλύψουν το κενό με κάτι που δεν θα είναι ποτέ δημιούργημα του καλλιτέχνη, ούτε στο παρόν, αλλά ούτε και στο μέλλον.
Τέτοια trend δείχνουν πώς μπορεί ο άνθρωπος να χρησιμοποιήσει την τεχνητή νοημοσύνη όταν είναι συναισθηματικά επηρεασμένος, ή και όταν έχει κάποιο άλλο, διαφορετικό κίνητρο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι θαυμαστές του Jonghyun, όντας συναισθηματικά επηρεασμένοι, ήθελαν να δουν πώς θα ήταν το νέο τραγούδι των SHINee αν ο τραγουδιστής ήταν ακόμη στη ζωή. Όμως όλο αυτό δημιουργεί μία ψευδαίσθηση και ταυτόχρονα δεν τιμά τον καλλιτέχνη.
Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης έχει σίγουρα τα θετικά της και μας έχει διευκολύνει σε αρκετούς τομείς. Σαν άνθρωποι, όμως, έχουμε την υποχρέωση να σταματήσουμε και να σκεφτούμε, “θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω την τεχνητή νοημοσύνη γι’ αυτό τον σκοπό;” και έπειτα να πράξουμε. Γιατί, τελικά, δεν μας αντικαθιστά από μόνη της η τεχνητή νοημοσύνη. Εμείς της το επιτρέπουμε.
Αν όμως, εν έτει 2023, μπορούμε να δημιουργήσουμε μία σχετικά καλή εκδοχή τραγουδιών με τις φωνές τραγουδιστών που δεν ζουν πλέον, που δεν βγάζουν πλέον μουσική ή που δεν μιλάνε τη συγκεκριμένη γλώσσα, θα αρχίσει και η τεχνητή νοημοσύνη να είναι “καλλιτέχνης”; Θα μπορούσε, σε 20, 30, ή και 50 χρόνια να μας αντικαταστήσει σε έναν τέτοιο τομέα;
Τέλος, αν το ΑΙ μπορεί να αρχίζει και να ολοκληρώνει σε ένα βαθμό δημιουργήματα, όπως τα λογοτεχνικά κείμενα και η μουσική, τι άλλο έρχεται στη συνέχεια;
Πηγή εικόνας: https://aiworldschool.com
Ο Αρθρογράφος
