ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΥ
Θυμάμαι ακόμη κάθε συναίσθημα που ένιωσα όταν η Σοφία Μπεκατώρου βρήκε το θάρρος να μιλήσει για την σεξουαλική παρενόχληση που είχε δεχθεί, ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου για όσους χρόνια παρέμεναν ατιμώρητοι και δίνοντας παράλληλα το θάρρος σε άτομα που υπέστησαν σεξουαλική παρενόχληση να μιλήσουν ανοιχτά για αυτό που βίωσαν και να καταδείξουν τους θύτες. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι δηλώσεις της Ολυμπιονίκη σηματοδότησαν μια νέα εποχή για τον φεμινισμό στην Ελλάδα και την αρχή του ελληνικού me too.
Η αλήθεια είναι ότι έχουμε λόγους να χαιρόμαστε αλλά και να λυπόμαστε με το ελληνικό me too. Ξεκινώντας με την περισσότερο απαισιόδοξη ματιά, δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στην κοινωνία μας. Υπάρχουν αρκετοί δύσπιστοι που θεωρούν πως από την στιγμή που δεν υπάρχουν μάρτυρες να υπερασπιστούν την μαρτυρία του θύματος ο θύτης δεν μπορεί να είναι θύτης. Οι γυναικοκτονίες πληθαίνουν, τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας το ίδιο καθώς δυσκολεύονται να βρουν ένα υποστηρικτικό περιβάλλον, ενίοτε μια υποστηρικτική κοινωνία. Στην τηλεόραση μιλάνε ακόμη για εγκλήματα πάθους. Ακόμη άνθρωποι, ακόμη και εκπαιδευτικοί διαιωνίζουν στερεότυπα μεταξύ των φύλων. Λίγα πράγματα άλλαξαν και στην αυστηροποίηση της ελληνικής νομοθεσίας για τα θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης, τις γυναικοκτονίες, την ενδοοικογενειακή βία και όχι μόνο. Αλλά και πάλι συνίσταται στον εκάστοτε δικαστή και την κρίση του με ποιο μέρος θα ταχθεί, τι ποινή θα επιβάλλει.
Αναφερόμενη στα θετικά και σε αυτό που πρέπει να σταθούμε περισσότερο από όλα είναι ότι δειλά δειλά το ελληνικό me too ξεπρόβαλε και κάνει βήματα για να εδραιωθεί σε μια κοινωνία που το χρειάζεται, για τους ανθρώπους που αποτελεί το οξυγόνο που αναπνέουν. Πλέον η ομολογία των θυμάτων είναι λιγότερο τρομακτική. Όροι όπως γυναικοκτονία, έμφυλη βία, πατριαρχεία, σεξουαλική παρενόχληση ακούγονται περισσότερο , υπάρχει μεγαλύτερη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση. Ο διάλογος για τέτοια ζητήματα είναι ανοιχτός για όλους, για κάθε ηλικία. Το ευτύχημα είναι ότι τα παιδιά από νεαρή ηλικία γνωρίζουν για αυτά τα ζητήματα, υπάρχουν παντού γύρω τους, εκφράζουν την δική τους άποψη και για κάθε εκπαιδευτικό που αποστρέφεται αυτά τα θέματα, υπάρχουν και εκείνοι που μιλάνε ανοιχτά. Η αλήθεια είναι ότι χρειαζόμαστε την νέα γενιά ενήμερη, χρειαζόμαστε την δική τους φωνή.
Κάτι που αρκετοί αγνοούν για το φεμινιστικό κίνημα είναι ότι δεν αφορά λίγους, μας αφορά όλους και αναφέρεται σε όλους . Έχει ανοιγμένη την αγκαλιά του για κάθε άνθρωπο που βιώνει κάθε είδους ανισότητας, ανεξαρτήτως φύλου. Συχνά εναντιώνονται στο κίνημα γιατί πιστεύουν αποτελείται από γυναίκες εγωίστριες που παλεύουν για το τίποτα. Το φεμινιστικό κίνημα όμως ενδιαφέρεται για κάθε άτομο που υπερασπίζεται τα δικαιώματα του απέναντι σε μια άνιση κοινωνία, από τον σεξουαλικό προσανατολισμό έως τα άτομα με ειδικές ανάγκες.
Είμαι επιφυλακτική ως προς το πόσο γρήγορα θα επιτευχθεί η ισότητα. Ωστόσο, το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που την περιφρουρούν και γίνονται όλο και περισσότεροι, με κάνει να νιώθω ότι βρισκόμαστε κάθε φορά ένα βήμα πιο κοντά.
Ο Αρθρογράφος
