Κατερίνα Γώγου “Μια ασυμβίβαστη ψυχή”
Ηθοποιός, ποιήτρια, ένα ελεύθερο στον χρόνο πνεύμα. Ανήσυχη, μα και πολύ ειαίσθητη η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε στην Αθήνα την 1η Ιουνίου του 1940 και έφυγε από κοντά μας την 3η Οκτωβρίου του 1993.
Από πολύ μικρή είχε χαρακτηριστεί ως παιδί θαύμα, έπαιζε στο θέατρο και τραγουδούσε σε διάφορες παιδικές παραστάσεις. Τα χρόνια της κατοχής και αργότερα του εμφυλίου δυσκόλεψαν δραματικά τα παιδικά της χρόνια. Την εφηβεία της την πέρασε δίπλα στον πολύ αυστηρό πατέρα της, και αργότερα μαζί με την μητέρα της. Παρόλη την αυστηρότητα του ο πατέρας της την υποστήριξε στην απόφαση της να γίνει ηθοποιός. Έτσι λοιπόν σπούδασε υποκριτική στην σχολή του Τάκη Μουζενίδη, ενώ παράλληλα τελείωσε και την σχολή χορού “Πράτσικα Ζουρούδη και Βαρούτη”
Ως ηθοποιός έγινε γνωστή κυρίως σε δεύτερους ρόλους. Αυτό που σιγόκαιγε όμως μέσα της και την έκανε και ευρέως γνωστή ήταν η ποίηση. Ισχυρή “πένα”, αντισυμβατική και ασυμβίβαστη, ένα πνεύμα ανήσυχο που δεν χωρούσε στα περιορισμένα όρια ετούτου του κόσμου. Οι στίχοι της επαναστατικοί, γεμάτοι οργή και αναρχικές ιδέες, σημάδεψαν την δεακετία του 80 και 90 τα επαναστατικά “γκέτο” των εξαρχείων. Παράλληλα όμως οι στίχοι της έβγαζαν στο φως τον πόνο, τον φόβο και την εύθραυστη ψυχική της κατάσταση. Μια από τις σημαντικότερες ποιητικές της συλλογές είναι το “3 κλίκ αριστερά” όπου πούλησε περί τα 40.000 αντίτυπα, μεταφράστηκε στα αγγλικά και το 1983 κυκλοφόρησε στην Αμερική κάνοντας τεράστιες πωλήσεις.
Τίποτα όμως δεν ήταν αρκετό για την Κατερίνα, η εύθραυστη ψυχική της υγεία και οι καταχρήσεις ουσιών την οδήγησαν στην αυτοκτονία την 3η Οκτωβρίου του 1993. Το έργο της συνέχισε η κόρη της Μυρτώ την οποία είχε αποκτήσει με τον σκηνοθέτη Παύλο Τάσιο. Δυστυχώς όμως και η Μυρτώ ακολούθησε τον ίδιο δρόμο με την μητέρα της και αυτοκτόνησε το 2015. Κατάρα; αδυναμία ανοχής αυτού του κόσμου; ποιός ξέρει, το μόνο σίγουρο είναι πως οι ψυχές τους μιλούν ακόμα μέσω των στίχων.
ΠΗΓΕΣ:
Ο Αρθρογράφος
