ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Γράφει ο Τζανής Παύλος
Τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα αυτήν την στιγμή στην Ανατολική Ευρώπη , θέτουν σε κίνδυνο την ειρήνη που έχει επικρατήσει (τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος της Γης) τα τελευταία 73 χρόνια. Είναι παράλληλα ευρέως γνωστή ιστορική αλήθεια ότι η γνώση του παρελθόντος μπορεί να αποτελέσει, με την σωστή πάντα ερμηνεία, γνώση του μέλλοντος.
Σε αυτό το άρθρο λοιπόν θα επιβεβαιώσουμε το άνωθεν παραθέτοντας από την μία τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σήμερα μεταξύ Δύσης και Ανατολής αλλά και τα αντίστοιχα που συνέβησαν στο παρελθόν. Ξεκινάμε λοιπόν από το σήμερα. Η Ρωσία λοιπόν πριν λίγο καιρό, άρχισε να αναπτύσσει τα στρατεύματά της σχεδόν σε όλη την συνοριακή της γραμμή με την Ουκρανία με πρόσχημα την προστασία των συνόρων της από μια επικείμενη ένταξη της Ουκρανίας στην δυτική συμμαχία, το ΝΑΤΟ. Όπως έχουν αναφέρει επανειλημμένως και αξιωματούχοι της Μόσχας, σε περίπτωση που ενταχθεί η Ουκρανία και επίσημα στην Δύση η Ρωσία θα ‘’αναγκαστεί’’ να εισβάλει στην γείτονα χώρα με σκοπό να φτιάξει ένα κρατίδιο ‘’ζώνη ασφαλείας’’ με την δική της επιρροή έτσι ώστε να αποτρέψει μια νατοϊκή χώρα (συνεπώς και την Αμερική) από το να έχει άμεση πρόσβαση στα σύνορα της. Το ΝΑΤΟ ωστόσο έχοντας αψηφήσει την παράμετρο που έδωσε η Ρωσία για να επιτεθεί, και υπό το φόβο μιας άνευ προειδοποίησης ρωσικής επίθεσης άρχισε να στέλνει στρατεύματα και εξοπλισμό σε ανατολικές Ευρωπαϊκές χώρες και στην Ουκρανία αντίστοιχα. επιμένοντας μάλιστα ότι η Ρωσία θα επιτεθεί έτσι και αλλιώς άσχετα με τις προθέσεις που δείχνει, κάτι που αντί να κατευνάσει τα πνεύματα, έκανε (προφανώς) τα πράγματα χειρότερα. Αφού λοιπόν η Δύση (ακόμα και πέρα από την Αμερική) στηρίζει έμπρακτα την Ουκρανία, μία σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας συνεπάγεται με σύγκρουση Ρωσίας-Δύσης. Οι γενιές από το 90’ και μετά, σε όλον τον κόσμο, ποτέ δεν έχει τύχει να δουν κατάματα μια τόσο ανησυχητική κατάσταση. Πότε δεν έχει τύχει να δουν σε τόσο μεγάλο επίπεδο, διαπραγματεύσεις να αποτυγχάνουν τόσο απελπιστικά. Ποτέ δεν είδαμε δυο συμμαχίες να είναι αποφασισμένες να μην κάνουν πίσω. Να μην μπορούν να κάνουν πίσω.
Ας δούμε όμως τι συνέβη σε παρόμοιες καταστάσεις στο παρελθόν. Το παγκόσμιο τοπίο μοιάζει με αυτό του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Μιλιταριστικές τάσεις, αναζήτηση αφορμής για επίθεση και εχθρικό κλίμα πάνω στο οποίο δύσκολα φέρνουν θετικό αποτέλεσμα οι διαπραγματεύσεις. Φυσικά έχουμε ομοιότητες και με τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο κυρίως ως προς την συσσώρευση δυνάμεων. Μην ξεχνάμε πως πριν την επιχείρηση επίθεσης στην Ρωσία (Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα), οι Ναζί είχαν μαζέψει όλες τις δυνάμεις τους έξω από τα σύνορα με την Ρωσία υπό το πρόσχημα στρατιωτικών ασκήσεων (το ίδιο πρόσχημα που χρησιμοποιεί η ρωσία σήμερα). Την ώρα της εισβολής λέγεται ότι και ο ίδιος ο Στάλιν δεν πίστεψε ότι του επιτέθηκε ο μέχρι τότε σύμμαχος του.
Όμως η κατάσταση που ζούμε σήμερα δεν ονομάστηκε τυχαία Νέος Ψυχρός Πόλεμος, καθώς παρουσιάζει πάρα πολλές ομοιότητες με τον πρώτο. Υπάρχει μια κρίση στο χρονικό του Ψυχρού Πολέμου που είναι πανομοιότυπη με την τωρινή απλώς με (περίπου) αντεστραμμένους ρόλους. Η Κρίση της Κούβας. 14 Οκτώβρη του 1962. Η κορύφωση, όπως αποδείχτηκε του Ψυχρού Πολέμου. Η Ρωσία αποφασίζει να αναπτύξει πυραυλικά συστήματα στην κούβα, μια ανάσα κάτω από τις ΗΠΑ, βεβαιώνοντας τον αμυντικό χαρακτήρα της κίνησης αυτής. Οι ΗΠΑ μη έχοντας πεισθεί ξεκινούν προετοιμασίες πολέμου πράγμα που πυροδοτεί την Ρωσία (τότε ΕΣΣΔ) να κάνει το ίδιο ακόμα πιο εντατικά. Ο κόσμος φτάνει κυριολεκτικά μια ανάσα πριν την πυρηνική σύγκρουση η οποία, ευτυχώς, αποσοβείται 38 μέρες μετά, αφού η ΕΣΣΔ αποσύρει εν τέλει τους πυραύλους της από την Κούβα ξέροντας ότι ένας πόλεμος θα είχε ολέθρια αποτελέσματα για τους ίδιους.
Η ιστορία είναι όντως ένας τρόπος να προβλέψουμε η ακόμα και να αποτρέψουμε ένα κακό μέλλον. Στην προκειμένη περίπτωση μας δείχνει ότι υπάρχει ιστορικό ‘’αντίκρισμα’’ και στο κακό και στο καλό σενάριο που μπορεί να είναι επακόλουθο της σημερινής κρίσης. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε τώρα είναι να ευχηθούμε η κρίση αυτή να τελειώσει όπως και η, καθ’ όλα όμοιά της, Κρίση Της Κούβας. Ειρηνικά.
ΥΓ: Οι μεγάλοι ηγέτες τελικά αποφάσισαν σήμερα να πάρουν το δρόμο που χάραξε ο Β’ Παγκόσμιος, αυτόν του πολέμου….Ας ευχηθούμε να μην έχει τα ίδια αποτελέσματα και να μην εξελιχθεί στην ίδια κλίμακα. (Παύλος Τζανής)
Πηγή:
Ο Αρθρογράφος
