«Η ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ»

Ταξίδια αξέχαστα, ζωγραφιές, παζλ, κάθε είδος πολύωρης απασχόλησης που μας αρέσει όλους να κάνουμε. Πολλές φορές, περνάμε ατελείωτες ώρες μπροστά από ένα αντικείμενο, μέσα σε έναν χώρο ή σε μια συζήτηση επωφελούμενοι την εκάστοτε φορά από κάτι νέο ή από κάτι που έχουμε ανάγκη, όπως η συντροφιά. Κοινή βάση όλων είναι η νέα εμπειρία μετά από μια πιο δύστυχη ή ανεπιθύμητη όπως για παράδειγμα η δουλειά. Κάτι κρύβεται όμως και πάλι.

Εάν παρατηρηθεί σωστά, η κοινωνία μας σήμερα έμμεσα υπερασπίζεται, προωθεί και διατηρεί έναν κόσμο λήθης, ξεγνοιασιάς και λήθαργου. Πράγματι, δεν είναι λίγες οι φορές που σε μια δυσμενή κατάσταση ο καθένας από εμάς λέει «Χρειάζομαι ένα διάλειμμα τώρα», το οποίο είναι προφανώς φυσιολογικό να συμβεί. Οι ρυθμοί ζωής κι οι απαιτήσεις έχουν διογκωθεί στο μέγιστο.

Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργούνται «χρονικές παγίδες» προς τιμήν της λήθης των προβλημάτων, του διαλείμματος. Ένα παιχνίδι στο κινητό, φωτογραφίες από διάφορα ζώα στην Αφρική, βίντεο για τους σπόρους του καφέ στην Βραζιλία. Όλα αυτά φαίνονται καλά εκ πρώτης όψεως, όπως και είναι. Τι είναι αυτό που τα καθιστά, λοιπόν, παγίδες;

Η ανθρώπινη επιλογή αλλά και η συνήθεια. Πολλαπλές φορές, ειδικότερα σε μικρότερες ηλικίες, γίνεται λόγος για μείωση του χρόνου χρήσης ηλεκτρονικών συσκευών στο όνομα της υγείας του εγκεφάλου και της κοινωνικοποίησης. Ας μην λησμονηθεί λοιπόν κάτι εξίσου σημαντικό, το οποίο είναι η ανθρώπινη βούληση! Από την μικρή μου εμπειρία, πολλάκις έχω έρθει σε επαφή με ανθρώπους οι οποίοι χάνουν πολύτιμο χρόνο από την καθημερινότητα τους, βάζοντας όλη τους την ενέργεια σε μια εικονική πραγματικότητα. Είναι απίστευτη η δύναμη της τεχνολογίας και το τι μπορεί να δημιουργήσει αλλά αυτό δεν πρέπει να μας κάνει να «την αφήνουμε» να μας ελέγχει. Μήπως τελικά αυτό είναι η λεγόμενη «κατάκτηση των ρομπότ»;

Από την άλλη μεριά, γνωρίζουμε ότι πολλές εργασίες στηρίζονται πάνω στον τεχνολογικό τομέα, στον τομέα του μάρκετινγκ και στην πληροφορική που έχουν άμεση σχέση με αυτές τις «εξόδους». Ας πάρουμε, λοιπόν, ένα παράδειγμα για να τονίσουμε το πως θα μπορούσε να βοηθηθεί η παρούσα κατάσταση. Ένας άνθρωπος που είναι εθισμένος σε βαριές ουσίες, δεν είναι υγιές να κοπούν ορισμένες συνήθειές του μαχαίρι, αλλά σιγά σιγά με την επίβλεψη των ειδικών.

Ωραία, αλλά τι σχέση έχουν οι εθισμένοι με εμάς; Σε αυτό το ερώτημα, η απάντηση είναι η εξής: Το καθετί στον άνθρωπο γίνεται συνήθεια, ένας δεσμός, όσο το συνεχίζει και το πράττει είτε καλό είτε κακό. Άρα, για να μπορέσουμε να διώξουμε κάτι τέτοιο από μέσα μας θέλει αγώνα.

Κάθε φορά που κάποιος σκέφτεται, μα γιατί το παιδί δεν σταματάει να παίζει στον υπολογιστή, ας στρέψει την σκέψη αυτή μέσα του κι ας αναρωτηθεί πραγματικά τι συμβαίνει. Μήπως δεν έχει τόσους φίλους για να κάνει υγιή παρέα; Μήπως λείπουν πιο ουσιώδεις αξίες όπως αγάπη και φροντίδα για να έχει καλύτερα θεμέλια σε μια τόσο γρήγορη αναπτυξιακή πραγματικότητα; Μήπως είναι μια εξίσου δύσκολη περίπτωση αποκοπής συνήθειας όπως με κάτι άλλο, παρόμοιο δικό μου;

Με χαρά, σαφώς, ο ελληνικός πολιτισμός μου επιτρέπει να πω το «πᾶν μέτρον ἄριστον». Σχεδόν όλα με μέτρο και σύνεση προσκομίζουν στον άνθρωπο το επιθυμητό κι αναγκαίο, γιατί τι καλύτερο από αυτό ακριβώς που έχουμε ανάγκη;

Συνοπτικά, ο άνθρωπος χρειάζεται πολύ δύναμη και υποστήριξη στο θέμα της συνήθειας και της καθημερινότητας. Σκοπός, πάντα, είναι η συνειδητοποίηση της κατάστασης, η διαλεύκανση και η σταδιακή μάχη έναντι στην ροπή προς την λήθη. «Δεν είναι όλα εύκολα και έτοιμα» μια λαϊκή φράση λέει. Έτσι, εάν χτυπήσουμε το εκκρεμές της ταλάντωσης ενάντια στον λήθαργο θα είμαστε έτοιμοι, ελεύθεροι από τα αγαθά, να αγαθοεργήσουμε το κατά δύναμιν για την εκάστοτε περίοδο σε μια συνεχή πάλη.