ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στηρίζονται στην αρχή του σεβασμού του ατόμου. Αποκαλούνται Ανθρώπινα Δικαιώματα γιατί είναι οικουμενικά. Κάθε άτομο είναι ένα λογικό όν που αξίζει να του συμπεριφέρονται με αξιοπρέπεια. Στόχος του ΟΗΕ (Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών) είναι να προσφέρει την ειρήνη σε όλα τα έθνη του κόσμου. Τα Ηνωμένα Έθνη ιδρύθηκαν το 1945, λίγο μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει δημιουργηθεί για να είμαστε:
- Ελεύθεροι και Ίσοι
- Δικαίωμα στη ζωή
- Δικαίωμα στην Εθνικότητα
- Ελευθερία σκέψης και Έκφρασης
- Ελευθερίας Λόγου
- Ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας
- Ισότητα ενώπιον του νόμου
- Δικαίωμα στην εργασία
- Δικαίωμα στην υγεία
- Δικαίωμα στην εκπαίδευση
- Δικαίωμα συμμετοχής στον πολιτισμό
- Δικαίωμα στην Ιδιωτική ζωή
Σε αυτό όμως που θα σταθούμε περισσότερο εμείς είναι τα ανθρώπινα Δικαιώματα και συγκεκριμένα στον χώρο εργασίας των δύο φύλων. Οι DeCenzo και Robbins (1998) έχουν περιγράψει ότι το ανθρώπινο δυναμικό σε κάθε οργανισμό ασχολείται με τη στελέχωση, την κατάρτιση, την ανάπτυξη, την παρακίνηση και τη διατήρηση των εργαζομένων. Σημαντικό μέρος σε κάθε οργανισμό είναι η ίση μεταχείριση όλων των ανθρώπων. Συγκεκριμένα γίνεται αρκετός λόγος για την ισότητα των φύλων στον εργασιακό χώρο. Η ισότητα των φύλων είναι όταν άτομα όλων έχουν ίσα δικαιώματα, ευθύνες και ευκαιρίες. Όλοι επηρεάζονται από την ανισότητα των φύλων – γυναίκες, άνδρες και ποικίλα φύλα, παιδιά και οικογένειες. Επηρεάζει άτομα κάθε ηλικίας και προέλευσης. Η ισότητα των φύλων στο χώρο εργασίας αναφέρεται στα ίσα δικαιώματα, ευθύνες και ευκαιρίες γυναικών και ανδρών στην απασχόληση (Squires, 2007). Η ισότητα δεν σημαίνει ότι οι γυναίκες και οι άνδρες θα γίνουν ίδιοι, αλλά ότι τα δικαιώματα, οι ευθύνες και οι ευκαιρίες των γυναικών και των ανδρών δεν εξαρτώνται από το αν γεννιούνται άνδρες ή γυναίκες. Η ισότητα των φύλων συνεπάγεται ότι λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα, οι ανάγκες και οι προτεραιότητες τόσο των γυναικών όσο και των ανδρών, αναγνωρίζοντας την ποικιλομορφία των διαφορετικών ομάδων γυναικών και ανδρών. Δουλεύοντας με τρόπο ευαίσθητο στο φύλο, ένας εργοδότης μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα της συστηματικής διαχείρισης του εργασιακού περιβάλλοντος. Παρά τις δεκαετίες προοδευτικών προσπαθειών, εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλη ανισότητα στους χώρους εργασίας σε όλες τις χώρες (Mercat-Bruns, 2016).
Ισότητα των φύλων στο χώρο εργασίας
Τα τελευταία χρόνια, η κυβέρνηση, οι εργαζόμενοι και πολλές επιχειρήσεις εργάστηκαν για να εξαλείψουν ζητήματα που αφορούν μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ των δύο φύλων (Cohn, 2019). Προσπάθησαν επίσης να διασφαλίσουν ότι άνδρες και γυναίκες θα λαμβάνουν ίση μεταχείριση (Wrigley, 2003). Είναι ένα από τα κορυφαία θέματα στον σύγχρονο επιχειρηματικό κόσμο, επομένως είναι απαραίτητο η κάθε επιχείρησή να κατανοεί όλους τους ισχύοντες νόμους και τις δεσμεύσεις προς τα μέλη του προσωπικού.
Ο στόχος της ισότητας των φύλων στον εργασιακό χώρο είναι να επιτευχθούν γενικά ίσες ευκαιρίες και αποτελέσματα για γυναίκες και άνδρες, όχι απαραίτητα αποτελέσματα που είναι ακριβώς τα ίδια για όλους (Flynn, Haynes & Kilgour, 2017). Η ισότητα των φύλων στο χώρο εργασίας θα επιτευχθεί όταν οι άνθρωποι είναι σε θέση να έχουν πρόσβαση και να απολαμβάνουν ίσες ανταμοιβές, πόρους και ευκαιρίες ανεξάρτητα από το φύλο. Η επίτευξη της ισότητας των φύλων είναι σημαντική για τους χώρους εργασίας όχι μόνο επειδή είναι «δίκαιη» και «σωστή», αλλά επειδή συνδέεται επίσης με τις συνολικές οικονομικές επιδόσεις μιας χώρας (Samuels, 1995). Η ισότητα των φύλων στο χώρο εργασίας σχετίζεται με βελτιωμένη εθνική παραγωγικότητα και οικονομική ανάπτυξη, με αυξημένη οργανωτική απόδοση, με ενισχυμένη ικανότητα των εταιρειών να προσελκύουν ταλέντα και να διατηρούν υπαλλήλους και με ενισχυμένη οργανωτική φήμη.
Οι γυναίκες και οι άνδρες αντιμετωπίζονται όπως αναφέρεται διαφορετικά στο χώρο εργασίας (Witz, 2013). Μερικές φορές, οι γυναίκες αντιμετωπίζονται λιγότερο ευνοϊκά από τους άνδρες. Αν και άνδρες και γυναίκες υπάλληλοι μπορεί να έρθουν στο χώρο εργασίας με κάποιες προϋπάρχουσες διαφορές φύλου που παρέχουν εύλογες εξηγήσεις για τη διαφορετική μεταχείριση που λαμβάνουν, συχνά οι διαφορές στη μεταχείριση ανδρών και γυναικών συνδέονται με την ανακριβή αντίληψη των διαφορών (Cleveland et al, 2000). Γι΄αυτό το λόγο, είναι σημαντικό να τεκμηριωθούν τα είδη των διακρίσεων λόγω φύλου που συμβαίνουν στον εργασιακό χώρο και τα είδη των ψυχολογικών διαδικασιών που συμβάλλουν στη διάκριση λόγω φύλου στην εργασία.
Μια μεγάλη διαφορά έγκειται στις διαφορές των φύλων στον αμειβόμενο και απλήρωτο χρόνο εργασίας όπου αποτελεί είναι μια σημαντική πτυχή της ανισότητας των φύλων. Οι γυναίκες τείνουν να περνούν περισσότερο χρόνο σε απλήρωτη οικιακή και οικογενειακή φροντίδα και οι άνδρες περνούν περισσότερο χρόνο σε αμειβόμενη εργασία. Αυτή η άνιση κατανομή χρόνου δημιουργεί εμπόδια στην πρόοδο των γυναικών στην εργασία και μειώνει την οικονομική ασφάλεια των γυναικών (Samuels, 1995).
Εδώ και δεκαετίες, οι γυναίκες αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους και την ίση μεταχείριση στην κοινωνία. Ενώ σήμερα αποτελούν σχεδόν το μισό εργατικό δυναμικό εξακολουθούν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση στο χώρο εργασίας. Μια συλλογή γνώσεων σχετικά με τις προοπτικές του φύλου στο εργασιακό περιβάλλον και την οργάνωση της εργασίας δείχνει, μεταξύ άλλων, ότι η γνώση και η δέσμευση της διοίκησης για το φύλο είναι σημαντικές για την επίτευξη βιώσιμων αλλαγών στις αναπτυξιακές δραστηριότητες.
Η ισότητα των φύλων δεν είναι μόνο θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, αλλά απαραίτητο θεμέλιο για έναν ειρηνικό, ευημερούμενο και βιώσιμο κόσμο.
Η ισότητα των φύλων αποτρέπει τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών και είναι απαραίτητη για την οικονομική ευημερία κάθε κράτους. Οι κοινωνίες που εκτιμούν τις γυναίκες και τους άνδρες ως ίσες είναι ασφαλέστερες και υγιέστερες. Παρά το γεγονός ότι έχουν υπάρξει αρκετές βελτιώσεις, παραμένουν όμως πολλές προκλήσεις, καθώς οι νόμοι που εισάγουν διακρίσεις και οι κοινωνικοί κανόνες παραμένουν διάχυτοι και συνεπώς οι γυναίκες εξακολουθούν να υποεκπροσωπούνται σε όλα τα επίπεδα.
Βιβλιογραφία:
- Cleveland, J. N., Stockdale, M., Murphy, K. R., & Gutek, B. A. (2000). Women and men in organizations: Sex and gender issues at work. Psychology Press.
- Cohn, S. (2019). Race, gender, and discrimination at work. Routledge.
- DeCenzo, D. A., & Robbins, S., P.(1998). Personnel. Human Resource Management (3rd ed.). Tata McGrow-Hill Company Limited.
- Flynn, P. M., Haynes, K., & Kilgour, M. A. (Eds.). (2017). Overcoming challenges to gender equality in the workplace: Leadership and innovation. Routledge.
- Mercat-Bruns, M. (2016). Discrimination at Work. University of California Press.
- Olgiati, E., Shapiro, G., Bodlin, R. P., & Verborgh, E. (2002). Promoting gender equality in the workplace. Dublin: European Foundation for the Improvement of Living and Working Conditions.
- Samuels, S. U. (1995). Fetal rights, women’s rights: gender equality in the workplace. Univ of Wisconsin Press.
- Squires, J. (2007). The new politics of gender equality. Macmillan International Higher Education.
- Witz, A. (2013). Professions and patriarchy. Routledge.
- Wrigley, J. (Ed.). (2003). Education and gender equality. Routledge.
Ο Αρθρογράφος
