ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΟΛΕΡΑΣ…

Γράφει η Βιολέτα Καραμπίνη
Οικονομολόγος – Αναλυτής Δεδομένων
Πόλεμοι, εγκληματικότητα, βία, φτώχεια, ακρίβεια, εκμετάλλευση είναι μόνο λίγες από τις λέξεις που θα ακούσουμε και θα αναφέρουμε καθημερινά με την οξύμωρη διαπίστωση ότι και όμως βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα. Η εποχή που διανύουμε είναι αναμφισβήτητα μία εποχή συμφέροντος και δυστυχώς της αντίληψης “ο θάνατός σου, η ζωή μου”. Ο υλιστικός τρόπος ζωής μας, μας έχει μετατρέψει σε άβουλα ρομπότ και παθητικούς δέκτες ειδήσεων. Η παραπληροφόρηση και η προπαγάνδα κινούν τα νήματα σε οποιοδήποτε επίπεδο ανθρώπινης ύπαρξης και η μόνη αντίσταση που έχουμε ως νοήμονα όντα είναι η μάθηση και σωστή ενημέρωση.
Αντίθετα, με μεγάλη θλίψη αυτό που παρατηρούμε είναι ότι και πάλι οι φαύλοι κύκλοι του υλισμού και της καλοπέρασης, ενώ συμβαίνουν τόσα γύρω μας που μας επηρεάζουν χωρίς να το λάβουμε υπόψη, μας εργαλειοποιούν και μας εκμεταλλεύονται και το μόνο που νοιάζει ορισμένους ανθρώπους είναι για παράδειγμα η αγορά μιας ακριβής μάρκας ρούχων για επίδειξη ή το να φτιάξει τα νύχια του. Σοβαρά τώρα; Αν είναι δυνατόν! Έχουμε παγιδευτεί σε διαρκώς αυξημένες καταναλωτικές συνήθειες που προσφέρουν ανώφελες στιγμές απόλαυσης και έχουμε κλειδώσει στο ντουλάπι τη σημασία του να είσαι άνθρωπος και να ζεις ελεύθερος.
Η βαθύτερη αυτή ηθική κρίση προφανώς και δεν θα άφηνε ανεπηρέαστη τη χώρα μας και όλα αυτά λόγω των συμβιβασμών που δεν θα έπρεπε να είχαν γίνει αλλά ούτε και να κλείνουμε τα μάτια μας στο άδικο και στην εκμετάλλευση. Συνεχώς κατηγορούμε ο ένας τον άλλον για την εξαθλίωση που βιώνουμε όμως αυτό έχει προσφέρει κάποια λύση μέχρι στιγμής; Καμία! άρα η λύση είναι άλλη. Η αλλαγή νοοτροπίας με προτεραιότητα σε θέματα που έχουν ουσιαστική αξία και η σωστή πληροφόρηση.
Γνώμονας θα πρέπει να είναι το κοινό συμφέρον και όχι το ατομικό, η αξιοκρατία και όχι οι πελατειακές σχέσεις, η δικαιοσύνη και όχι η εκμετάλλευση, ο άνθρωπος και όχι το επώνυμο του ανθρώπου, η απλότητα και όχι ο καταναλωτισμός, η μόρφωση και όχι το αλκοόλ. Αυτά και άλλες παρόμοιες προτεραιότητες αν επαναπροσδιοριστούν σωστά θα εξασφαλίσουμε σα χώρα αλλά και σαν Έλληνες πολίτες τόσο τα χαμένα χρόνια των ηθικών κρίσεων όσο και την αξιόλογη ποιότητα ζωής μας. Όλα είναι ένας κύκλος πάντα μετά την κάθοδο έρχεται η άνοδος, το πόσο χρονικό διάστημα όμως θα μείνει κάποιος στον πάτο είναι αποκλειστικά δική του επιλογή.
Είμαστε μία χώρα Δημοκρατική δεν αξίζει επομένως να χανόμαστε σε ευτελή πράγματα προς χειραγώγηση μας που δεν έχουν αξία και να θυσιάζουμε την πολύτιμη κληρονομιά μας. Η ιστορία έχει αποδείξει πως όταν προκαλείς τους Έλληνες φλερτάρεις με την επικείμενη ήττα σου και όταν λέμε Έλληνες εννοούμε τους απλούς Έλληνες πολίτες, το λαό της χώρας που είτε γεννήθηκε είτε μόνο μεγάλωσε εδώ. Γιατί λοιπόν οι σημερινές γενιές να αποτελέσουμε εξαίρεση στα χέρια λίγων; Όλα είναι θέμα οπτικής, όμως στο χέρι μας να είναι να διαλέξουμε ποια πλευρά θα υιοθετήσουμε.










