ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ
Ζουν δίπλα μας, ανάμεσά μας, συχνά όμως είναι αόρατοι. Περνούν απαρατήρητοι. Δε ζητούν. Έχουν αποδεχτεί τη μοίρα και την κατάσταση που θεωρούν ότι τους αξίζει. Είναι εγώ, είναι εσύ, είναι όλοι μας. Κάθε πρωίανοίγουμε τα μάτια στο κρεβάτι μας, στησυνέχεια κάνουμε κινήσεις μηχανικά, αυτόματα, όπως να φτιάξουμε καφέ ή να πιάσουμε το κινητό μας. Ντυνόμαστε, πηγαίνουμε δουλειά, βρίζουμε την τύχη μας για την κίνηση που ...



