MY MOTHER TOLD ME
Γράφει η Κυβέλη Μελά
Ξύπνησα σήμερα με παράξενη διάθεση, δεν ξέρω γιατί…
Έπιασα το κινητό μου να δω την ώρα και βλέπω μήνυμα από το γιό μου, τον Αλέξανδρο. Μου είχε στείλει να ακούσω ένα τραγούδι εξαιρετικά αφιερωμένο!
Ήταν το My mother told me… Εξαιρετικό! Με άφησε με μια γλυκιά γεύση στο στόμα και εικόνες που είχα να δω χρόνια, Και μετά εικόνες που δεν ξέρω γιατί υπάρχουν στο μυαλό μου. Σαν να τον βλέπω τώρα… πάνω σε ένα άλογο να καλπάζει μακριά, ψηλά, να ανεβαίνει βουνά… Κι εγώ να σκέφτομαι τον ίδιο, όπως πάντα ήταν από μικρός, ένα ατίθασο μαύρο άλογο. Ποτέ δεν μπήκε κάτω από ζυγό, ποτέ δεν συμβιβάστηκε. Ψηλός, ανυπόμονος, όμορφος, οργισμένος, τα ήθελε όλα επειδή του ανήκαν!
Και τα χρόνια περνούσαν και το ατίθασο αγόρι μεγάλωνε, και το άλογο έγινε μηχανή και το κορμί έγινε βράχος μα η καρδιά παρέμεινε μικρή, τρυφερή και η ανάγκη του να φεύγει ατέρμονη. Ένας αρχαίος Έλληνας θεός, ένας θυμωμένος Θωρ, ένας άντρας που ψάχνει το δρόμο του.
Κι εγώ η μάνα που πάντα του έλεγε για εκείνη τη μέρα…
Ο Αρθρογράφος
