Η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ “ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ” ΚΑΙ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ
Γράφει η Μαρία – Στέλλα Τσάτση (Δημοσιογράφος)
Μιλώντας για σωματική, λεκτική ή σεξουαλική κακοποίηση, η καρδιά μας σφίγγεται και κρύος ιδρώτας λούζει το πρόσωπό μας. Εν έτη 2022, η μάστιγα που ονομάζεται κακοποίηση, είναι μουγκή, τυφλή και θεωρείται ακόμα ταμπού. Σε έναν κόσμο και μια κοινωνία που προχωράει με ταχύτητα φωτός ως προς την βελτίωση, πως γίνεται ένα τέτοιο μείζων ζήτημα να μένει τόσο πίσω; Κάθε μέρα, κάθε ώρα και κάθε λεπτό γυναίκες και παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο, κακοποιούνται λεκτικά, σωματικά, σεξουαλικά και ψυχολογικά, ενώ η σιωπή θριαμβεύει. Που οδηγεί όλη αυτή η κατάσταση; Γυναικοκτονίες, ενδοοικογενειακή βία, παιδεραστία προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, βιασμοί, μείωση της γυναικείας υπόστασης και της προσωπικότητας, ταπείνωση, χλευασμός, εξευτελισμός, έγκλημα. Παλαιότερα οι περισσότερες γυναίκες έκαναν υπομονή στον γάμος τους και αποδέχονταν την κακοποίηση και την βία τόσο για τις ίδιες όσο και για τα παιδιά τους, για να διατηρήσουν την οικογένεια τους υποτιθέμενα “δεμένη”, άλλες το δικαιολογούσαν και το θεωρούσαν κάτι φυσικό, που δεν χρειάζεται να δίνουμε ιδιαίτερη σημασία, άλλες πάλι το “σκέπαζαν” κάτω από το χαλί.
Το λάθος είχε ήδη συμβεί. Υπάρχει στο DNA μας; Έχουμε γαλουχηθεί έτσι; Τι συμβαίνει με όλο αυτόν τον ατέρμονο κύκλο; Οι ανθρώπινες σχέσεις, είναι όπως ένα λευκό μπλουζάκι, αν πέσει ένας λεκές πάνω τους, όσο και αν το πλύνεις, το σημάδι θα μείνει εκεί για πάντα να μας θυμίζει τον λεκέ. Όποτε ότι δεν “λύνεται” κόβεται. Τόσο απλά; ναι είναι απλό, όλα είναι στο μυαλό μας, αυτό θα έπρεπε να έχουμε ως γνώμονα ζωής με τον οποίο πρέπει να προχωράμε. Ποια γυναίκα δεν έχει υποστεί κάποια κακοποίηση ή βία; Είτε λέγεται λεκτική, είτε σεξουαλική, είτε σωματική; Όλες μας λίγο πολύ έχουμε βιώσει με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο αυτόν τον εφιάλτη. Το θέμα είναι τι κάνουμε; Μένουμε αδρανείς; Ή εκπέμπουμε σήμα S.O.S; Αυτός ο εφιάλτης μεγαλώνει, θεριεύει και μεταμορφώνεται σε ένα τέρας που καταλύει εμάς και το μέλλον των παιδιών μας. Γιατί σε έναν κόσμο τόσο σύγχρονο, η όποια κακοποίηση θεωρείται ταμπού και ντροπή; Γιατί οι γυναίκες θύματα είναι αυτές που κατηγορούνται; Και μάλιστα από άλλες γυναίκες; Τόσα αναπάντητα ερωτήματα, χρειάζονται άμεσες απαντήσεις μα κυρίως λύσεις. Η μόνη απάντηση, είμαστε εμείς και το πως αντιμετωπίζουμε ο καθένας ατομικά όλη αυτή την κατάσταση. Κλείνουμε τα αυτιά στις σειρήνες για να μην μας τραβήξουν σε έναν όλεθρο. Προχωράμε μπροστά, δίνοντας το παράδειγμα με την δύναμη, το θάρρος και την γενναιότητα μας, να πράξουν και άλλοι ανάλογα. “Η σιωπή δεν είναι χρυσός”, άλλα έγκλημα. Υπάρχουν γυναίκες, μητέρες, σύντροφοι, που δεν έχουν την ηθική και κυρίως την οικονομική δύναμη να παραιτηθούν από όλη αυτή την νοσηρή κατάσταση την οποία ζουν. Την ανέχονται. Είναι κατανοητό, άλλα και μέγα λάθος. Σε αυτό το σημείο, θέλω να εξομολογηθώ ότι κάποτε και εγώ έζησα λεκτική και σωματική κακοποίηση από τον πρώην σύντροφο μου και εγώ πίστευα ότι ποτέ δεν θα μου συμβεί και εγώ νόμισα, ότι “κάτι” θα αλλάξει, και εγώ έζησα με την ψευδαίσθηση ότι δεν θα συμβεί πάνω από μια φορά και εγώ ένιωσα την ταπείνωση και εγώ πείστηκα έστω για λίγο ότι φταίω. Το σημαντικό είναι, ότι δεν “κλείστηκα” στο καβούκι μου, μίλησα σε δικούς μου ανθρώπους, φίλους, οικογένεια, μάζεψα δυνάμεις και “έφυγα” όσο ήταν ακόμα καιρός. Όσοι το ζουν αυτό, δεν αντιλαμβάνονται άμεσα ότι είναι παγιδευμένοι, νομίζουν ότι φταίνε, ότι δεν μπορούν και ειδικά, όταν υπάρχουν παιδιά στην μέση του κύκλου. Λάθος! Ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά, πρέπει να φύγεις όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Για σένα, για τα όνειρά σου, για την ψυχική σου ηρεμία, για τα παιδιά σου, μάζεψε δυνάμεις και θάρρος και μίλα σε δικούς σου ανθρώπους ή σε ειδικούς (κοινωνικοί λειτουργοί-ψυχολόγοι), που είναι εκεί για να σε βοηθήσουν 24ώρες το 24ώρο. Ακόμα και άνεργες μητέρες και γυναίκες που δεν κατέχουν καμία οικονομική βοήθεια καταφεύγουν σε συλλόγους και γραμμές υποστήριξης, που μπορούν να σε βοηθήσουν. Εδώ και ένα χρόνο, έχει ψηφιστεί νόμος ο οποίος υποστηρίζει την άνεργη μητέρα και γυναίκα που έχει υποστεί κακοποίηση ή ενδοοικογενειακή ή οποιαδήποτε βία. Οι φορείς και δομές μας κατευθύνουν στις συγκεκριμένη λύση. Η παροχή στέγης και εισοδήματος έγινε για να κρατούν οι ίδιες το “τιμόνι ”της ζωής τους. Το πρόβλημα ξεκινάει από την στιγμή που ο φόβος σε “κερνάει” ή το αποδέχεσαι ή νομίζεις ότι “κάτι” θα αλλάξει. Τίποτα δεν αλλάζει και ποτέ από την στιγμή που χάνεται ο σεβασμός. Πρέπει να “παραιτηθούμε” από τις δηλητηριώδεις σχέσεις της ζωής μας, είτε έχουμε οικογένεια, είτε σχέση. Το παραμικρό ψεγάδι μιας τέτοιας τοξικής κατάστασης, οδηγεί σε ολέθριες συνέπειες και έχει άσχημα επακόλουθα όχι μόνο για εμάς άλλα και για μια ολόκληρη κοινωνία. Είτε το ζούμε εμείς οι ίδιοι, είτε το βιώνει ο διπλανός μας, οφείλουμε και έχουμε υποχρέωση ως άνθρωποι και ως κοινωνία να μιλήσουμε και να βοηθήσουμε με τον όποιο τρόπο τον εαυτό μας ή τον διπλανό μας. Η σιωπή, είναι η αποδοχή μιας κατάστασης και η συνενοχή είναι ακόμα πιο ένοχη, εξαπλώνει το έγκλημα και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να πνίγει εμάς και τα παιδιά μας. Η ζωή πάντα κάνει κύκλους. Ο πολιτισμός μιας κοινωνίας δεν είναι μόνο το παρελθόν της, άλλα το παρόν και το παρόν αντικατοπτρίζει το μέλλον. Είμαστε εδώ, είμαστε μαζί σου, είμαστε πολλοί, είμαστε όλοι μαζί όλοι, μαζί γινόμαστε “κραυγή” και η δύναμή σου. Όχι στην ανοχή, όχι στην αποδοχή, μίλα, διατήρησε την ηρεμία σου, συγκέντρωσε δυνάμεις και φύγε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Μπορείς!
Τηλεφωνικές γραμμές ψυχολογικής υποστήριξης και βοήθειας που πρέπει να γνωρίζουμε:
Ε.Κ.Κ.Α. Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης – ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ (ekka.org.gr)
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΔΗΜΟΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ (elefsina.gr)
Εθνική Γραμμή SOS 1056 – Το Χαμόγελο του Παιδιού ® (hamogelo.gr)
Ευρωπαική Γραμμή Υποστήριξης 116111 – Το Χαμόγελο του Παιδιού ® (hamogelo.gr)
Saferinternet.gr – Για ένα ασφαλέστερο Διαδίκτυο
Συνήγορος του Πολίτη | Συνήγορος του Πολίτη (synigoros.gr)
Σε νέες εγκαταστάσεις η Γραμμή 11525 και το | Mαζί για το Παιδί (mazigiatopaidi.gr)
15900 – Τηλεφωνική γραμμή SOS – Βία Κατά Των Γυναικών (womensos.gr)
_ Κατάθλιψη /_ Γραμμή Βοήθειας για την Κατάθλιψη 210- 6515600 (depressionanxiety.gr)
Κέντρο Συμβουλευτικής Υποστήριξης Γυναικών Θυμάτων Βίας Δήμου Τρικκαίων | Facebook
Κλίμακα: Γραμμή βοήθειας για την Αυτοκτονία: 1018
Δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης και υποστήριξης: 1037 Κέντρα υποδοχής κακοποιημένων γυναικών: 210 5235318
και 5235250
Άλλα παρόμοια χρήσιμα τηλέφωνα:
Ξενώνας κακοποιημένων γυναικών: 210.52.44.657
Δίκτυο για την καταπολέμηση της ανδρικής βίας κατά των γυναικών: (Δευτέρα –Παρασκευή: 16.00-20.00) 210 3828126
Γραμμή «Δίπλα σου» για την κακοποίηση της οικογένειας: 800- 118-88881
Πηγή: Έγινε νόμος η οικονομική υποστήριξη και η επιδότηση της στέγης για τις γυναίκες που έχουν υποστεί ενδοοικογενειακή βία – EEA )
Ο Αρθρογράφος
