2024: ΣΤΟΧΟΙ-ΑΛΛΑ ΛΙΓΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ
New Year, new you; New Year, new start; Ή μήπως όχι; Νιώθετε κι εσείς ότι κάθε νέο έτος έρχεται συχνά με μια μίνι έμμεση “πίεση” για μεγάλες αλλαγές, για εξέλιξη, για οργάνωση της ζωής από την αρχή, για μεγαλεπήβολα σχέδια και στόχους που φωνάζουν να εκπληρωθούν;
Δηλώνω ένοχη. Εννιά στους δέκα στόχους μου ήταν πάντα κάπως: “Να γράφω 9 και πάνω στα μαθήματα της σχολής”, “Να διαπρέψω στο (εισαγωγή τρέχοντος σημαντικού γεγονότος ζωής)”, “Να ολοκληρώσω κι άλλο βιβλίο”, “Να πετύχω να εισαχθώ (εισαγωγή ιδρύματος/εθελοντισμού/δομής) που θέλεις να δουλέψεις” κι άλλα πολλά και όμορφα που σίγουρα σου δίνουν κίνητρο, όρεξη και μια εικόνα του πού περίπου βρίσκεσαι την δεδομένη στιγμή.
Έχει μερικά χρόνια που έχω αρχίσει να προσθέτω ρητά και πράγματα αμιγώς για την ψυχή, για την ευχαρίστηση, για την εσωτερική πληρότητα και ευεξία-τίποτα “παραγωγικό” με την κλασική του έννοια. Φυσικά και όλα αυτά τα κάνεις ούτως ή άλλως, αλλά με το να προστίθενται στην λίστα σου σαν κάτι “επίσημο” που περιμένει από εσένα να εκπληρωθεί, τους δίνει άλλη βαρύτητα, είναι σαν ένα reminder να κάνεις κάτι τόσο απλό, για την ομορφιά του και μόνο. Πάμε να δούμε μαζί τους “Στόχους για σένα”, πράγματα που μπορείς να εισάγεις στο φετινό έτος, ένα “pat pat” στον ώμο ότι η ζωή είναι πολλά παραπάνω από μακροσκελείς “to do lists” και ρολόγια που τρέχουν.
1. Λίγο ουσιαστικό “me-time” έστω και δέκα λεπτά πριν τον ύπνο, για το reflection της ημέρας: Είτε συνοδεύεται με το αγαπημένο σου, πάντα μισοτελειωμένο, κεράκι, είτε με μια μάσκα προσώπου, είτε περιορίζεται σε σένα να κοιτάς απλά τον τοίχο, είναι τόσο ανακουφιστικό να βάζεις κάπως σε λέξεις-έστω και νοερά-όσα έγιναν μέσα στην ημέρα. Ακόμα κι αυτός ο τόσο λίγος χρόνος με τον εαυτό σου, που δεν αποσκοπεί κάπου συγκεκριμένα, έχει πολλές φορές αυτήν την ιδιότητα να σε κάνει να αισθάνεσαι όμορφα, να σου δίνει μια αίσθηση ελέγχου ή ακόμα και να σε χαλαρώνει. Ίσως είναι απλά αυτό το “αφηρημένο” της υπόθεσης που σε κάνει να βάζεις τα πράγματα σε μια τάξη, αυτό το “τι κάνω τώρα οκλαδόν στον καναπέ κοιτώντας το κερί να τρεμοπαίζει και τα λαμπάκια του-ακόμα στολισμένου-δέντρου μου να αναβοσβήνουν”; Τίποτα. Είναι μια μικρή στιγμή επαφής με το μέσα σου, με το αφιλτράριστο της σκέψης σου, με το μη-απαιτητικό και μη νοητικά δύσκολο αλλά πηγαίο και ανθρώπινο.
2. Βιβλία-πολλά βιβλία: Νομίζω ότι αν κάτι μπορεί να κάνει ένα εύκολο “spice-up” την καθημερινότητά σου, να σε γεμίσει σκέψεις και απορίες και στιγμές γέλιου και έντασης και αγάπης και όλου του εύρους των συναισθημάτων, είναι ένα βιβλίο. Βιβλίο παντού. Καθώς περιμένεις το φαγητό να γίνει. Καθώς κάνεις μόνος σου ένα διάλειμμα στο γραφείο. Καθώς προσπαθείς να χαλαρώσεις τον εγκέφαλό σου για να κοιμηθείς. Έχω παρατηρήσει ότι αν όλες αυτές οι “νεκρές ώρες” γεμίζουν με την ενεργή δραστηριότητα του διαβάσματος, αντί για scrolling, απαντήσεις μηνυμάτων και χιλιοστό τσεκάρισμα των email σου, νιώθεις τόσο πιο ευχάριστα και ήρεμα. Και το βιβλίο μπορεί να σε περιμένει παντού. Ακόμα κι αν σε πάρει ο ύπνος στην καρέκλα, αυτό απλά θα πέσει αλλά εσύ θα το πιάσεις από εκεί που έμεινες. Ή αν είναι ακόμα σε πολύ καλή κατάσταση, θα σου θυμίζει ότι δεν το τσαλάκωσες αρκετά, δεν το επεξεργάστηκες σε βάθος, δεν φθάρθηκαν οι γωνίες του από το κουβάλημα σε τσάντες. Νομίζω τελικά ο απόηχος του κάθε έτους μετριέται σε πόσα “κακοποιημένα” βιβλία στέκουν στην βιβλιοθήκη σου.
3. Sky gazing γιατί, γιατί όχι; Φαντάσου πόσο “κρίμα” είναι να βάζουμε στους στόχους της κάθε ημέρας το να κοιτάζουμε τον ουρανό. Αλλά δεν ξέρω για σένα, εγώ νιώθω ότι δεν τον κοιτάζουμε αρκετά. Γι’ αυτό και το έχω συμπεριλάβει στους μίνι στόχους της χρονιάς- εννοώντας πάντα το συνειδητό κοίταγμα, όχι αυτό το “έπεσε ένα δευτερόλεπτο το βλέμμα μου γιατί ένιωσα μια ψιχάλα κι ήθελα να δω αν θα βρέξει”. Δεν ξέρω γιατί είναι τόσο όμορφο, αλλά κοιτώντας τον ουρανό, νιώθεις μια οικουμενική σύνδεση με τον κόσμο, με την μετάβαση της μέρας σε νύχτα, την ροή της ίδιας της ζωής. Πες, λοιπόν, στον εαυτό σου ότι τώρα, για το επόμενο δίλεπτο θα κοιτάω απλά τον ουρανό. Παρατηρώντας. Αφήνοντας κάθε σκέψη που έρχεται να έρχεται και να παρέρχεται. Αποδεχόμενος κάθε συναίσθημα έρθει-γιατί θα έρθει και δεν θα είναι πάντα ευχάριστο. Τίποτα “παραγωγικό”. Απλά όμορφο.
4. Πολύ passionate και πάρα πολύ self-compassionate: Δεν ξέρω καν πώς να βάλω σε μερικές λέξεις το πόσο σημαντικό ήταν από πάντα για μένα το κομμάτι του “passionate”. Από μικρή που άρχισα να κρατάω ατζέντα, πρωταγωνιστούσε πάντα σε κάθε στόχο μου η λέξη “passionate”. Passionate στα χόμπι μου εκείνης της χρονιάς, στα αγαπημένα μου μαθήματα, στις αγαπημένες μου φιλίες, σε ό,τι τρελή ιδέα μπορούσε να μου έρθει τότε. Και δεν έχει αλλάξει τίποτα μέχρι σήμερα. Αυτό που έχει αλλάξει, είναι ότι έχει προστεθεί στο παιχνίδι η έννοια του “self-compassionate”, της λεγόμενης “αυτο-συμπόνιας”. Πράγμα που σημαίνει ότι, όταν δεν είσαι και τόσο passionate τελικά, όταν κάτι δεν σου πήγε όπως θα ήθελες, όταν νιώθεις μια αποδέσμευση, μια παραίτηση ή είχες απλά μια δύσκολη μέρα, υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ότι “είναι εντάξει”. Υπάρχει μια σειρά από ολόκληρες ασκήσεις της Christine Neff για την αυτοσυμπόνια και θα συμπεριλάβω κάτω ένα παλιότερο άρθρο μου για το εν λόγω θέμα που το θίγει αναλυτικότερα.
Καλό 2024, λοιπόν, με πολλή αγάπη και πάρα πολλή αυτο-αγάπη πέρα από εκπληρωμένους στόχους και όνειρα που ευχόμαστε συνήθως. Πάρε τον χρόνο σου και δες την μέρα σου από το φίλτρο των τόσο μικρών, απλών, καθημερινών στιγμών που είναι ικανές να σου την μετατρέψουν στην πιο ψυχικά όμορφη και πλήρη ημέρα.
Άρθρο αυτο-συμπόνιας:
«ΑΥΤΟΣΥΜΠΟΝΟΙΑ:ΜΙΑ ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ”lOVE YOURSELF”»
Ο Αρθρογράφος
