ΤΑ ΤΑΜΠΟΥ ΤΩΝ ΟΙΚΩΝ ΕΥΓΗΡΙΑΣ

Φρόντισε τον ηλικιωμένο σου, πρόσφερε το καλύτερο για τον ίδιο και όχι για τα κοινωνικά ταμπού σου. Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει την επικριτική έκφραση “Καλά τον πέταξε σε ένα γηροκομείο;” Από αυτό και μόνο μπορούσε κανείς να διαπιστώσει πως το πρόβλημα των ατόμων αυτών που διατυπώνουν αυτή την ερώτηση δεν είναι η έννοια αλλά η ταμπέλα που βάζουν λέγοντας γηροκομείο. Το πρόβλημα επομένως ξεκινά από τη μονόπλευρη προσκόλληση στην ετικέτα καθώς οποιοσδήποτε εμμένει σε αυτήν δεν μπορεί να κοιτάξει την πραγματική ουσία των κέντρων φροντίδας των ηλικιωμένων.

Η αντίληψη ότι «πετάς το γονιό σου σε ένα ίδρυμα» είναι για τους λίγους που δεν μπορούν να δουν πως η συγκεκριμένη κοινότητα διαθέτει γιατρούς, νοσηλευτές και γενικώς προσωπικό εξειδικευμένο που θα φροντίσει το άτομο καλύτερα από κάποιον που θα τον άφηνε σε ένα σπίτι με τη συχνή αντίληψη ότι εφόσον οι γονείς μας μεγάλωσαν «πρέπει» να κάνουμε το ίδιο. Τι είναι αυτό το «πρέπει»; Λυπάμαι, αλλά ο καθένας που βλέπει το «πρέπει» δεν φροντίζει τον ηλικιωμένο γονέα του από αγάπη αλλά από υποχρέωση!

Τα ιδρύματα φροντίδας ηλικιωμένων εκτός ότι διαθέτουν και τις δομές και τις πρακτικές ακόμα και για τις λεγόμενες βαριές περιπτώσεις προσφέρουν τη δυνατότητα σε κάθε οικείο πρόσωπο να βλέπει τον εκάστοτε τρόφιμο ανά πάσα στιγμή. Το γονιό σου δεν τον ξεχνάς αν μπει στο γηροκομείο που με τόση απέχθεια προσφέρουν τη λέξη μερικοί. Σαφώς υπάρχουν ιδρύματα που όπως έχουμε ακούσει προβαίνουν σε κακομεταχειρίσεις, αυτό όμως δεν είναι το απόλυτο στοιχείο για να καταδικάσουμε τις υπόλοιπες μονάδες φροντίδας και το έργο που προσφέρουν.

Όλα αυτά τα ταμπού που κάνουν μερικούς να προσκολληθούν στην ταμπέλα «γηροκομείο» σαφώς και προέρχονται από τη πίεση της κοινωνίας όχι όμως της κοινωνίας με ενδιαφέρον αλλά της κοινωνίας με κακεντρέχεια. Τι θα πει ο κόσμος; Μα γιατί να μας νοιάζει τι θα πει ο κόσμος πάντα θα έχει να πει ενώ με την πράξη μας στο να βοηθήσουμε το ηλικιωμένο άτομο μέσω ενός Ιδρύματος δεν προσβάλει κανέναν κόσμο.

Το χειρότερο όμως είναι πως έχουν αρνητική άποψη για τα κέντρα φροντίδας χωρίς καν να τα έχουν επισκεφθεί! Αν αγαπάς ένα ηλικιωμένο άτομο και διαπιστώσεις ότι η ζωή και ασχολίες, σου δίνουν σήμα για ένα κέντρο περίθαλψης ηλικιωμένων, το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να σκεφτείς το καλό και των δυο. Αν σκεφτείς ότι όταν “πετάς” τότε μέσα σου θα έχεις παρωπίδες και όχι το κοινό καλό.

Η πλήρης και ενημερωμένη συζήτηση με το ηλικιωμένο άτομο αλλά και η συμβουλή ενός ειδικού σε μερικές περιπτώσεις όπως για παράδειγμα ηλικιωμένου με άνοια ίσως βοηθήσει μερικούς να αντιληφθούν πόσο αναγκαία είναι τα κέντρα φροντίδας στις μέρες μας.

Η φροντίδα που θα προσφέρεις σε ένα ηλικιωμένο άτομο μπορεί να είναι προσωπική, μπορεί να είναι μέσω ενός τρίτου προσώπου, μπορεί μέσω ενός Ιδρύματος, το σημαντικό όμως είναι να μην εγκλωβιστείς στα ταμπού που έφτιαξε η κοινωνία και αντιμετωπίζεις με απέχθεια έναν οίκο ευγηρίας για παράδειγμα, γνώμονα θα πρέπει να έχεις την αγάπη σου προς το ηλικιωμένο άτομο αγνοώντας τα «πρέπει» και κάνοντας το καλύτερο για αυτό.